Beau zijn plek waar hij moet oppassen als wij weg zijn.

week 44

Als we ergens naar toe moeten heeft Beau onze lieve hond een prachtige plek in het schuurtje. Hij merkt al aan onze voorbereidingen als we weg gaan dat hij zo wel wordt opgesloten . Maar hij vind het schuurtje een prima plek. Hij krijgt dan altijd eerst een lekkere harde dentastick . Ik zeg dan, Beau je gaat weer oppassen hè. En Beau staat al voor de deur van de schuur. Als we thuis komen is hij natuurlijk ook weer erg blij. Maar ook voor langere tijd is het geen probleem voor hem. Heerlijk makkelijk. Deze week liep het even anders af. We gingen boodschappen doen in La Chatre. Een leuke plaats op een afstand van ongeveer20 kilometer met grote winkels. Dus Beau weer oppassen. Als we later in de middag thuis komen ga ik altijd als eerste de schuurdeur open maken om Beau er uit te laten. Zo ook die middag. Maar wat raar de deur ging niet open. Ik heb de deur nooit op slot maar gaat gewoon dicht met een klink. Wat ik ook probeerde de deur bleef hermetisch dicht. Geen idee wat de oorzaak zou kunnen zijn. Gelukkig hebben we aan de achterkant nog een raampje. Maar om dat stuk te slaan is wel het laatste. Ik heb het vorig jaar met veel moeite weer kunnen restaureren. Dat zou toch eeuwig zonde zijn. Maar ik kon wel door het raampje kijken wat mogelijk de oorzaak was. Misschien kan die klink niet meer omhoog. Maar op een gegeven ogenblik zag ik dat aan de binnenkant van de deur ook een schuifgrendel zit. Is me nooit echt opgevallen. Wie maakt er nu aan de binnenkant van een deur een schuifgrendel. Want dat betekent dat als je binnen ben kan er niemand van buiten in komen. Waar zou dat voor geweest zijn. Geen idee. Maar wat ik wel zag dat de grendel verschoven was en hierdoor de deur van binnen uit op slot is gegaan. Waarschijnlijk is er toch buiten iets geweest waardoor Beau onrustig is geworden en tegen de deur heeft staan te springen. En hierdoor de grendel heeft verschoven. Maar toen wist ik wel de oorzaak maar dan ben je nog niet binnen. Beau luistert goed naar me, maar een opdracht om de deur te ontgrendel dat begreep hij echt niet. Ik zou de hele deur vernielen als ik zou proberen die open de beuken. Als dat al had gelukt. Wat nu. Ik moest een manier zien te verzinnen om die grendel weer terug te schuiven. Nou is er kleine zolder boven de schuur. Misschien dat ik daar een gat ik kan boren/ zagen om dan de grendel te verschuiven. Dus laddertje gehaald en naar dat zoldertje. Ik had wel eens op dit zoldertje gekeken, maar het is zo laag dat je er eigenlijk niets mee kan doen en lag nog wel wat rotzooi van de vorige eigenaar. Maar tot mijn schrik zie ik dat het geen houten zolder is maar van steen en beton. Waarom niet gewoon met planken vraag ik me nog steeds af. Met een moker begin ik op het beton in te hakken. Maar dat is onbegonnen werk. Ik zie dat even verderop onder een plaat isolatie materiaal alleen een soort steen te zien is. Dus daar maar met de moker op slaan. En ja het zijn gelukkig holle stenen. En al snel heb ik er een groot gat in geslagen. Ik moet helemaal op de zolder kruipen om de bewuste grendel te zien.

Ik heb in de schuur bij het tuingereedschap nog een soort 3 tand waarmee je de grond om kan werken. Het lukt me met dat ding na diverse mislukte pogingen toch de grendel opzij te schijven. En ja hoor snel weer naar beneden en de deur kan open. Al die tijd was Beau van schrik achter in zijn kooi blijven liggen. Maar nu was hij zo blij hij sprong tegen me op om te bedanken. Ik heb nu met een grote schroef de grendel geblokkeerd. Maar nog steeds vraag ik me af waarom er aan de binnenkant van deur, dus de enige ingang van de schuur een grendel zit. Wie het weet mag het zeggen. Ik niet.