Dat waren onze tokkies

week 43

In memoriam onze kippen.

Sinds we hier wonen hebben we kippen. Toen we het huis kochten beloofde de vorige eigenaars hun kippen hier te laten. Maar toen wij uiteindelijk na veel geharrewar met deze mensen onze woning konden betrekken was het kippen hok leeg. Nu wisten we van kennissen dat in een nabij gelegen dorp op dinsdag morgen altijd een markt was waar ook kleine dieren worden verkocht . Dus daar hadden we 3 zwarte kippen gekocht. Niet lang daarna kregen we de vraag of we een hennetje konden adopteren. Dat hennetje was alleen komen te staan door dat een roofvogel het ander beestje had opgevreten. Het kleine hennetje werd eerst niet geaccepteerd door de andere drie. Maar ze was zo watervlug dat ze toch wist te overleven Op een morgen toen ik de kippen zou gaan voeren zag ik het hennetje nergens meer Tot dat ik het zag zitten tussen de poten van een van de andere kippen. Sindsdien werd ze volledig geaccepteerd. Maar ze groeide op als een heel andere beest. Haar bruin veren groeide alle kanten op en ze reageerde op alles ook altijd anders dan de andere drie. Door onze gasten heeft ze ook inde loop der tijd allerhande verschillende namen gekregen. Het was voor Beau onze hond eerst even wennen. Hij vond het niet leuk dat ik nog meer vriendjes had.

Op een gegeven moment heb ik 1 van de kippen moeten redden omdat Beau er al 1 in zijn bek had. Gelukkig nog zonder gevolgen. Dus Beau zo opgevoed dat hij ze met rust moest laten. Want ik vond het leuk als ze uit het hok kwamen en wat rondscharrelde rond hun hok. Maar dat rond scharrelen werd uitgebreid tot de heel tuin. Maar alle avonden gingen ze uit hun zelf weer het nachthok in. Wat was het een leuk gezicht als die beesten zo lekker aan het rondpikken waren. En ja hoor we hadden ook al snel elke dag verse eieren. Gemiddeld 3 stuks per dag. Dat werd wel eens minder als 1 van de kippen broeds was. Dat wil zeggen dat ze denkt dat ze wel een ei uit kan broeden. Maar helaas voor haar was het ei niet bevrucht dus geen kans op een kuikentje. Maar door dat die ene kip in het leghok bleef liggen waren de andere drie ook van slag. Dus het vertrouwde internet geraadpleegd wat ik hier aan moest doen. Ik kon kiezen uit de volgende mogelijkheden. De kip regelmatig van het nest halen. Het afsluiten van het legnest. Dit is een leuke. Het achterwerk van de kip in een emmer koud water stoppen of de kip opsluiten samen met een haan. Omdat we achter inde tuin een ongebruikt prieeltje hebben heb ik elke keer als er een kip broeds was deze 3 dagen hier in opgesloten. Wel met water en voer natuurlijk. Na die 3 dagen was de broedsheid weer helemaal over. Dat los laten lopen in de tuin was wel leuk, maar had ook zijn nadelen. Want kippen lopen de hele dag met hun poten in de grond te schrapen en met hun snavel daarin te pikken. Maar helaas maken ze geen onderscheid waar ze dat doen. Dus regelmatig zag ik dat ze weer eens wat hebben omgewoeld waar ik net wat had gezaaid of geplant in onze moestuin. Ook vonden ze het heerlijk gaten te graven waar ze dan met hun veren het stof over hun heen lieten komen. Een soort stof baden. Dat is een leuk gezicht maar niet als ze dat doen op een plek waar ik net Laurier boompjes had geplant. Dus dit voorjaar was ik daar even helemaal klaar mee en liet ze niet meer los lopen. Uit protest hadden we weken maar af en toe een eitje. Dat ze zo ineens geen eieren meer gaan leggen hadden we vorig jaar ook al opgemerkt toen we 14 dagen naar Nederland gingen. Toen moesten ze ook in het hok blijven want we hadden Lucien ons schapen boertje gevraagd of hij in die periode onze kippen kon verzorgen. Hij mocht wel zelf de eieren mee naar huis nemen. Maar toen we na 14 dagen terug waren had Lucien geen enkel ei kunnen rapen. Wat ik wel een beetje miste was het ochtend moment. Want in die periode dat ze vrij rond liepen en s,avonds gewoon weer het nachthok in gingen, stonden ze elke morgen als ik Beau ging uitlaten op me te wachten bij de voordeur.Met een busje voer in mijn handen huppelde ze achter me aan naar het hok. Soms als Beau voor me uit holde rende ze eerst achter Beau aan. Ik had wel eens gehoord dat er in deze regio ook wel vossen rond lopen die heel graag kippetjes lusten. Nou was het hok echt vosbestendig gemaakt dus als ze in het hok waren maakte ik me daar geen zorgen over. In het begin maakte ik elke avond de deur van het hok ook dicht want je weet maar nooit. Maar natuurlijk vergeet je dat ook diverse keren. En in die 2 jaar was er nooit wat gebeurt. Ja was nooit wat gebeurt. Op een avond dat ik met Beau mijn dagelijkse rondje door het dorp aan het lopen was zag ik ineens een vos weg rennen. Dus die komt nu wel heel dicht bij. Ik had net besloten om na een langen periode de kippen weer los te laten lopen. Maar nu ik deze vos had gezien deed ik wel elke avond de deur van het kippen hok dicht. Want je weet maar nooit. Op een ochtend ga ik met Beau zoals ieder ochtend de kippen voer geven. Normaal staan ze met zijn vieren al te springen achter het gaas. Maar nu deze ochtend zie ik niets. En ja hoor in het loophok liggen 2 doodgebeten kippen . En de andere 2 zijn nergens te zien. Toch heft een vos ergens een plekje zien te vinden waardoor hij in het hok is gekomen. De kippen hadden natuurlijk geen schijn van kans want ze konden nergens heen. Achteraf dacht ik wel had ik de deur maar opengehouden dan hadden ze nog een kans om te ontsnappen. Maar ja dat is achteraf. Omdat ik die dag geen tijd had gehad om de overgebleven kippen te begraven had ik ze nog laten liggen. Maar ook die waren de volgende dag spoorloos verdwenen Een klein restje veren was alles wat de vos had achtergelaten. Bij nadere inspectie van het hok denk ik dat de vos onder de deur is weten door te kruipen. Daar zat wel een ruimte van ongeveer 10 centimeter . Maar daar had ik altijd een balk voor liggen als de deur dicht had gedaan. Triest voor de kippen, maar wat gebeurt is is gebeurt. Natuurlijk moeten er wel weer nieuwe kippen komen. Maar dan moet eerst het hok extra worden beveiligd.