30. mei, 2017

Nog 93 dagen te gaan.

Aftellen en organiseren.

Natuurlijk ben ik al een heel tijdje bezig met het aftellen. Ik mijn laatste berichtje schreef ik dat er nog 125 dagen te gaan waren. Maar las ik nu op mijn kalender dat  het er nog maar 93 zijn. Dus het komt allemaal steeds dichter bij.

Hier in het appartement is het nu ook best wel te merken hoor. Het wordt er niet echt gezelliger op. Samen met Dennis heb ik al de mooie verlichting in de keuken en de kamer gedemonteerd. Het kon wel want het  is nu toch nog heel lang licht. En elke dag zie ik wel weer iets dat zonder echte problemen alvast in een verhuisdoos kan. Ik moet soms wel even doordrukken want Geertje moet alles nog kunnen gebruiken deze laatste periode. Maar de rij dozen wordt steeds groter. Ik heb al 68 volle dozen geteld. Wat heb je dan toch veel spullen. Maar omdat we de inboedel nog 2 maanden moeten opslaan wil ik alles wat maar in een verhuisdoos kan ook daarin zien te krijgen. Hierdoor hoop ik zo min mogelijk lossen spullen te hebben. Want al die verhuisdozen zijn makkelijk te verplaatsen en ook goed te stapelen.

Ik heb de grote vrachtauto moeten afzeggen. Door alle regeltjes in Frankrijk wat betreft vervoer bemerkte ik dat er per dag een limiet is aan reistijd en dat je op zondag helemaal niet op de weg mag met die auto. Dat betekende dat de hele verhuizing van de inboedel ruim 4 dagen ging duren. Ik had voor die grotere vrachtauto gekozen omdat de kleinere vrachtauto (geschikt voor rijbewijs BE) maar 550 kilo mocht laden. Maar toen ik de gereserveerde vrachtauto ging afzeggen vertelde het verhuurbedrijf dat de kleinere vracht auto wel 3500 kilo kunnen laden. Het staat wel geregistreerd op het kenteken voor 550 kilo maar dat heeft te maken met de chauffeur die een B of BE rijbewijs heeft. Maar we hebben wel een aardig gewicht maar komen lang niet op de 3500 kilo. Nu hebben we ook nog een grote aanhangwagen van George hier staan die naar het adres toe moet waar we de inboedel gaan opslaan. Dus zo ik nu bereken kunnen we makkelijk alles meenemen. Mijn enige zorg is nog onze grote eetkamer tafel. Daar hebben we wel wat handjes voor nodig. Het natuurstenen blad moet je wel met minimaal 4 mensen vertillen. Het moet dan schuin in de lift omdat hij te groot is voor de lift (of de lift is gewoon te klein) Maar ja, hij is indertijd ook omhoog gekomen. Dus het moet kunnen. De helft van onze vele Ikea slaapkamer/kleding kasten is door Paul en Bram vorige week gedemonteerd en staat nu prachtig in hun grote kleedkamer.

Ik lees dagelijks op facebook veel ervaringen van Nederlanders die hetzelfde gedaan hebben als ons. ( er zijn op facebook diverse groepen die daar over schrijven) Regelmatig las ik dat de inschrijving voor de ziektekosten voor veel mensen een echt langdurige geschiedenis is geweest. Soms wel meer dan 5 maanden voordat ze echt alles voor elkaar hadden. Ik ben dus al een tijdje bezig om vanuit hier zoveel mogelijk goed te regelen. Maar ook hier in Nederland loop je tegen onkunde en probleempjes op. Ik weet dat als we ons uitschrijven in de gemeentelijke basis administratie dat dit ook gemeld wordt aan je ziekte kosten verzekeraar. Dus op dat moment ben je ook niet meer verzekerd. Dus was mijn vraag aan Achmea en Univé wat er gebeurd als ik in die overbruggingsperiode zorg nodig heb. Nou dan heb je echt heel veel geduld nodig hoor. Je kent het wel. Er zijn nog x wachtende voor u. Kies 1 voor… kies 2… etc. dan heb je eindelijk iemand aan de lijn. O, meneer ik schakel u even door naar 1 van onze andere medewerkers. Weer wachten, dan iemand aan de lijn die er ook niets van begrijpt. Dat was ervaring Univé, Achmea was iets beter, maar ook weer onjuiste informatie. Krijg ik van Achmea de E106 formulieren toegestuurd. Heb ik deze week contact met het CAK blijkt dat die formulieren alleen noodzakelijk zijn als je nog werkzaam en inkomen heb uit Nederland. Maar wij hebben onze pensioen regeling dan moet je het E 121 formulier aan vragen. Maar ook goede dingen moeten worden vermeld. Bij het CAK geen seconde wachttijd direct de juiste mevrouw aan de lijn. Ook de juiste informatie. Meestal worden gesprekken opgenomen voor kwaliteits beoordelingen. Ik hoop dat deze mevrouw hier mee wordt gewaardeerd. Eigenlijk moet het heel normaal zijn dat je goed geholpen wordt, maar je bent zoveel andere dingen gewend. Ik kon heerlijk mijn frustratie kwijt toen ik enkele dagen na mijn gesprek met Univé werd gevraagd een beoordelingsformulier in te vullen. Nou dat lucht lekker op.

Toch denk ik dat ik straks wel goed geregeld heb hoor. Maar ja het is en blijft Frankrijk he. Regeltjes en regeltjes. We zullen wel zien.

De laatste weken komt er wel iets van realiteit over ons heen. Veel dingen besef je dit is de laatste keer. De laatste keer dat mensen in ons appartement op visite zijn. De laatste keer naar het voetballen van de kleinkinderen. De laatste keer met mooi weer een terrasje pakken in Medemblik. De laatste keer Franse les van Joep. En zo zijn er dagelijks weer dingen waarbij je denk dat maak ik waarschijnlijk nooit meer mee. Ik maak zelf nog regelmatig een leuke omweg op weg naar op van huis. Nog even langs de dijk naar Enkhuizen. Nog even uit Assendelft vandaan binnen door via Driehuizen, Groot schermer, Ursem, Spierdijk de Baarsdorpermeer, Wognum.

Gelukkig is het deze weken heerlijk weer. Kunnen we nog heerlijk van ons grote balkon genieten. Nog even van een mooie zonsondergang genieten.Toch is het wel allemaal leuk hoor. Je besef dat je weer van veel leuke dingen afscheid gaat nemen. Maar je weet ook wat je er allemaal voor terug krijg. Er wordt vaak gezegd tegen ons ga je dit of dat niet missen. Natuurlijk is dat zo. Maar dat hebben we bij elke verhuizing al wel meegemaakt. Je krijgt er ook weer andere dingen voor terug. Maar de herinneringen blijven gelukkig.

Nu besef ik ook dat het voorde laatste keer is dat ik hier in ons appartement in Medemblik dit verslag maak. Het volgende verslag zal wel gemaakt worden in het appartement van Henny en Siem in Zaandam. Maar dan is in ieder geval de verhuizing van de inboedel achter de rug. Tot dan.