29. jan, 2017

Voor niets geweest. Het begint op Ik Vertrek te lijken.

 

Die vrijdagavond hebben we om 7 uur in de avond een afspraak bij deze Franse notaris voor het tekenen van de koopovereenkomst. Ik verwachte het compromis de Vente.

Op een lijstje met vragen van de notaris hadden we al weken van te voren de gegevens opgestuurd hoe wij de aankoop gingen financieren. 2/3 uit de verkoop van ons huis ( is inmiddels vorige week verkocht) en 1/3 met een hypotheek(je)

Ja, en dan wordt je vorige week onverwachts uitgenodigd om de overeenkomst te tekenen bij de notaris.Geen vragen van de notaris gehad over onze brief waarin we de financiering hebben voorgesteld.Op het kantoor van de notaris werd eerst ons gevraagd of we € 200, - kunnen betalen. Dit zijn de acte kosten. Daar hebben we natuurlijk niet op gerekend. Maar het is goed als we dat morgen even pinnen.  Dan komt er een groot dossier op tafel.  Er wordt aan ons uitgebreid in ruim een uur uitgelegd wat we nu echt gaan kopen. Eerst werd elk vertrek op de begane grond benoemd en besproken en daar na alles op de bovenverdieping. Vervolgens allemaal wat er buiten nog gebouwd is.  Toen we dat allemaal hadden gezien en besproken werd het complete dossier op tafel gelegd over de technische staat van het huis. De elektrische installatie, sanitaire, septic tank etc. De eigenaar heeft dus van te voren een heel rapport op moeten stellen over deze staat van het huis. Dit is in Frankrijk nu verplicht. Bijna een uur verder komen plattegronden op de tafel. Daarin staat omschreven of we daar een kans op overstroming hebben, of er aardbevings gevaar is, of er in de buurt een kerncentrale is. Ja, zelf de aard van de grond op het terrein is in kaart gebracht. Daarna nog natuurlijk alle persoonlijk gegevens extra controleren.

Maar dan vraagt de notaris een afschrift van ons verkoopovereenkomst van ons huis.We hadden gelukkig die week wel een officiële koper maar nog geen officieel koopcontract. Nou, zegt de notaris, beste mensen dan kan deze overeenkomst nu niet worden getekend. Want dit geeft geen zekerheid voor de kopers vertelde de notaris ons. Maar waarom heeft de notaris dan niet gereageerd op ons opgestuurde overzicht hoe wij het huis gaan financieren. Daar hebben we nooit een reactie op gehad. En volgens Cees bij een afspraak met deze notaris om deze overeenkomst voor te bereiden is daar ook nooit over gesproken. Maar ja daar zit je dan. Na veel peinzen vraagt de notaris of we de getekende koop overeenkomst van ons appartement over 14 dagen kunnen laten zien. Onze makelaar had me al toegezegd dat dit binnen een week gerealiseerd kon zijn. Dus ik vertel de notaris dat het geen probleem is. We kunnen dan op 3 februari alsnog gaan tekenen. Op dat moment denk ik dat er nog wel een probleem kan zijn. Want ik vertel de notaris dat we dan zeker nog geen getekende hypotheek overeenkomst hebben. Nou dat was natuurlijk helemaal niet goed.  Goed dat ik dat opnoem anders waren we misschien die dag weer voor niets naar Frankrijk gegaan. De notaris gaat in overleg met Andrea en Cees. Maar er kan nog een andere overeenkomst worden afgesloten op 3 februari. Of het mogelijk is voor die dag de 10% garantie voor die dag op rekening van de notaris over te maken. Ik zeg dat dat geen enkel probleem is. Ok, nou dan kunnen we dus over 14 dagen alsnog tekenen. De notaris gaat naar een ander vertrek en komt met een briefje terug waarop alleen alle gegevens van het kantoor op staan. Incl. De bankrekening natuurlijk. Met een pen wordt er boven geschreven het bedrag in euro, s wat de 10% vertegenwoordigd. En er komt zo ineens nog eens € 500 bij als kosten voor die acte. Toch wel overdonderd door alles verlaten we om ruim 9 uur deze notaris. We gaan nog maar even naar het huis van Andrea en Cees om dit hele verhaal nog eens door te praten. We besluiten maar niet negatief terug te kijken, maar positief te zijn. Over 14 dagen moet het toch allemaal wel goed komen.

De volgende dag probeer ik alles nog eens op een rijtje te zetten. Ik blijf het maar een raar verhaal vinden. Wat we het meest verbaasd is dat briefje waarop met de pen die bedragen zijn ingevuld. Nergens een omschrijving waar ik dit voor ga betalen of een andere referentie.  Maar ja het zal allemaal wel goed zijn. Het is toch wel een notaris die dit allemaal regelt. Maar het blijft bij me knagen. We zouden nog enkele dagen langer in Frankrijk blijven, maar ik besluit om toch zondag terug te gaan. In de komende weken moet er toch wel zo snel mogelijk stappen worden genomen. Het is zo weer 3 februari. Ons koopcontract wil ik dan ook getekend hebben. Geertje was wel teleurgesteld, want ondanks de kou in Frankrijk had ze het erg naar haar zin. Ze vond het goed als we dan die week als we moeten tekenen maar van zondag tot zondag kunnen blijven.

Op zondag terug te gaan is fantastisch. Geen vracht verkeer. Het eerst stuk ga ik alles binnendoor. Niet die eentonige tolweg. Maar na Parijs toch maar tol. We zijn al prachtig op tijd weer thuis. Maar ook die nacht lig ik nog vaak te denken of dit allemaal wel goed gaat. Ik ben al heel vroeg die maandag al weer uit bed. Ik besluit eerst maar eens mijn hart te luchten op facebook. Ik ben daar lid van 3 facebook groepen met Nederlanders die al in Frankrijk wonen, van plan zijn om er te gaan wonen, of gewoon iets met Frankrijk hebben. Ik heb daar al diverse keren leuke tips op gezien van mensen die daar hun kennis en ervaringen delen. Het duurt niet lang of ik krijg allemaal reacties binnen. Reactie,s van , welkom in Frankrijk. En je wilt toch in Frankrijk wonen, wen er maar aan dit is Frankrijk, en meer van deze inkoppers. Maar ook echt verontruste reactie van mensen. Echt ook waarschuwingen van dat ik beslist die 10 % niet eerst moet over maken. Dat ik eerst de overeenkomst had moeten in kunnen zien, dat de 10% pas in rekening gebracht worden na het teken van een koopcontract. Wat voor contract ik dan zou tekenen. En nog veel meer reactie, s die mij wel even achter mijn oren deed krabben. Ja, of we nu een Compromis de Vente zouden gaan tekenen of een Promesse de Vente. Ik kon er geen antwoord op geven. Ook niet welk soort contract we dan vrijdag zouden gaan tekenen. Mijn ongerustheid werd steeds groter. Wat moet ik hier nu mee.

De volgende dag besluit ik toch Andrea en Cees te bellen over mijn ongerustheid. Andrea is het niet helmaal met me eens maar dat de notaris een fout heeft gemaakt is wel waar zegt ze. Maar ze zijn net in de drukke voorbereiding om naar Nederland te gaan en er zijn wat andere vervelende gebeurtenissen bij gekomen. Dus ik voelde dat ik niet op het goede moment heb gebeld. Maar Andrea zij bel jij zelf dan de notaris maar, want wij hebben echt geen mogelijkheden meer.

Die middag komen George en Tinie bij ons om hun verhaal te vertellen over de aankoop van hun huis in Curaçao. Maar natuurlijk ook heel nieuwsgierig naar ons verhaal van het afgelopen weekend. Als ik het zo goed mogelijk heb uitgelegd zegt George dat dit echt belachelijk is. Hij heeft zelf al vaker onroerend goed gekocht in Frankrijk dus denk ik dat hij wel wat ervaring heeft. Jan dit gaat echt niet zo als het hoort hoor. Je moet maatregelen nemen, want zo gaat het over 2 weken nog niet goed en heb je wel je 10% gestort. Soms heb je zo´n steuntje in de rug nodig. Mijn gevoel dat het anders moest werd door George bevestigd. Maar op dat moment kom ik ook op een idee. Toen we 2 jaar geleden het besluit genomen hadden om een huis in Frankrijk te gaan kopen hebben we contact gehad met een vrouwelijke makelaar in Frankrijk. We hadden bij haar in de buurt wat huizen gezien en we hadden een afspraak gemaakt om die met haar te bezichtigen. Achteraf toe natuurlijk al veel te vroeg om zo in dat prille stadium al een makelaar in te schakelen. Maar ja. Deze makelaar is een Nederlandse vrouw die al jaren in Frankrijk woont. We hadden toen wel wat samen want ook zij komt uit ons West/Friesland.   De toen bezochte huizen kwamen niet bij ons wensen pakket. Maar Marja zo heet deze makelaar zij wel dat we haar altijd konden raadplegen als we een ander huis op het oog had een wat dan wel niet in haar verkooppakket zou hoeven te zitten. Het afgelopen jaar heb ik tijdens onze lange vakantie in Frankrijk nog eens telefonisch contact met haar gehad. We werden zelf uitgenodigd om een relatie middagavond bij te wonen.

Na wat George me ook had geadviseerd denk ik, morgen ga ik Marja opbellen. Ik had die avond nog tot heel laat een vergadering. Maar toen ik om 11.00 uur thuis was, heb ik nog een lange mail gestuurd naar Marja. De volgende ochtend evengoed al een antwoord. Haar eerste zin was, dat ze geschrokken was hoe dit allemaal kon gebeuren. Wel begrip dat de notaris op deze wijze dat contract niet door kon zetten, maar de wijze waarop was op zijn minst heel amateuristisch te noemen. In haar mail zij ze me ook dat ze me eigenlijk wel wilde helpen om dit allemaal in goed banen te lijden. Maar er zat natuurlijk wel een kostenplaatje achter. Ik heb al heel snel de telefoon gepakt en Marja gebeld. Ja, in een open gesprek hoor je en weet je nog veel meer. Marja adviseerde me toch dit traject niet zo voort te zetten. Ook zij gaf me verschillende dingen aan die echt niet zo horen en ook volgens haar niet overeenkomen met de Franse wet. Volgens Marja moet de notaris er bij het tekenen van overtuigd zijn dat diegene waar het contact voor is alles verstaat en begrijpt. Nou het was die avond natuurlijk eenrichting verkeer, we verstonden er weinig van en we waren aangewezen op de vertalingen die Cees voor ons deed. Ja, maar dat is de verkoper en dat kan natuurlijk ook niet.

Na wat overleggen met elkaar besloot ik al heel snel Marja toch maar als mijn vertrouwen en contact persoon in te schakelen. Natuurlijk kost het weer extra, maar het gaf me wel een goed gevoel. Want zij Marja, je moet nog veel meer dingen straks regelen. Je moet een Franse bankrekening hebben, je wilt ook straks water en elektriciteit, je inschrijven bij de gemeente e allemaal van die eenmalige dingen die jullie met je toch gebrekkig kennis van het Frans ook weer problemen gaan opleveren. Ik ga dat allemaal voor jullie doen. En wat een onzin om voor het teken helmaal naar Frankrijk te komen. In deze moderne tijd doen we dat allemaal online. Dus dat hoeft helmaal niet.

Ik weet natuurlijk nog niet wat Andrea en Cees van deze stap vinden. Maar ik denk dat we op deze wijze bij hun ook een groot stuk zorg weghalen. Alles kan nu door Marja worden geregeld en ze hoeven straks ook alleen nog maar even de stukken thuis te tekenen. Het moet ze ook nog meer zekerheid geven. Want ook dit is voor hun natuurlijk ook heel vervelend. Denk je een getekend koopcontract te realiseren en zit je nog met lege handen.

Ik ben heel erg opgelucht met dit besluit om Marja hiervoor in te schakelen. De volgende dag al een contract getekend, benodigde informatie opgestuurd. Het is nu echt op de rit.

Het moet toch geen aflevering worden van Ik Vertrek.

 

 

 

.