18. nov, 2016

Spannend hoor een serieuze koper

De interesse voor de aankoop van ons appartement is heel matig. Maar begin dit jaar wordt ik gebeld door de makelaar dat er iemand de plattegrond van ons appartement opgestuurd wil hebben. Omdat ik geen mooi exemplaar daar van kan vinden, besluit ik deze mensen maar op te bellen en te vragen wat ze met die plattegrond willen. Ik krijg een man aan de telefoon die me vertelt dat de indeling en oppervlakte van de badkamer voor hun erg belangrijk is. Dit i.v.m. de beperkte bewegings mogelijkheden van zijn vrouw. Ik vertel hem dat onze badkamer groot is en Geertje ook regelmatig gebruik maakt van een krukje om zich te douchen. Maar waarom komen jullie niet gewoon even kijken vraag ik. Hij vertelt me dat hij mensen die iets te koop hebben niet wil teleurstellen als aanvankelijk enthousiasme toch niets gaat worden. Ik antwoord dat als ik daar mee eens zou zijn nooit iemand zou binnen krijgen om zich te oriënteren. Dus ik blijf aandringen om een kijkje te nemen. We maken een afspraak enkel dagen later. Mevrouw is aangewezen op een booster en zo komen ze dus ook het complex binnen en staan met de booster voor de deur. Makkelijk kan ze de voordeur door. Hun eerste indruk is al heel positief. Natuurlijk direct ook de badkamer bezocht maar dat is geen probleem. Desnoods zou het ligbad ook nog verwijderd kunnen worden zodat je helemaal een groet douche ruimte kan realiseren. Na ook alle andere vertrekken te hebben gezien gaan we aan de koffie en kletsen we lekker bij. Deze mensen hebben in de Baarsdorpermeer gewoond.

Dit is een dorp wat vlakbij mijn geboortehuis ligt. Een plek die ik daarom natuurlijk heel goed ken. Dagelijks fietste ik er de eerste jaren van mij werkzame leven langs deze huizen. En het huis waar deze mensen in hebben gewoond weet ik nog precies te herinneren. Ik ken ook de mensen die daar wonen bijna nog allemaal. Dus we hebben al snel een gezamenlijke klik. Momenteel wonen ze al weer vele jaren aan een weg die parallel loopt aan de oude E10 bij de afslag Beets. Joop zo heet de man vertelt dat ze al lang hun oog hebben laten vallen op de appartementen aan de Kaapstander. Ze zijn met de auto al diverse keren de omgeving wezen bekijken. Alleen moesten ze natuurlijk eerst hun woning verkopen. En op dit moment hebben ze een zeer geïnteresseerd iemand hiervoor. Dus kan de verkoop wel eens snel rond komen. Of wij bezwaar zouden hebben om binnen enkel maanden het appartement op te leveren. Ik zij als was het bij wijze van spreken volgende week. Dit kunnen wel eens de kopers zijn voor ons appartement. Maar na een ruime week word ik door Joop opgebeld. Zijn beoogde koper kan het financieel niet rond krijgen. Dus helaas zegt hij weer terug bij af. We willen wel maar kunnen niet en zullen moeten accepteren dat als jullie een andere koper hebben wij er naast zitten. Voor ons ook weer een teleurstelling. Maar ja daar moet je allemaal rekening mee houden. Maar wat een geluk. Na een week of 3 belt Joop op dat er toch weer mogelijkheden zijn. Ze hebben wat aan de prijs gedaan en hun koper heeft weer hun huis goed kunnen verkopen. Zodra we zekerheid hebben zegt Joop bellen we je op. Na een week belt Joop om een afspraak met ons te maken want het voorlopig koopcontract gaat getekend worden.

Joop en zijn vrouw komen die week er op samen met hun dochter. Als ik die het appartement laat zien is ze heel blij voor haar ouders. We gaan om tafel zitten om de dingen verder te bespreken. Joop begint al te vragen wanneer we kunnen over dragen etc. Maar ik zeg wacht eens Joop we hebben het nog niet over de prijs gehad. Ik denk dat dat belangrijker is. Ja, dat is waar zegt Joop. Met een groot gebaar haalt hij uit zijn binnenzak een gevouwen a 4tje en overhandigd het me. Dit is ons bod en verder kunnen we echt niet. We hebben ook water bij de wijn moeten doen om ons huis te kunnen verkopen. We hebben nog wat hypotheek en komen anders in de problemen. Ik vouw snel het papiertje open en zie een bedrag van € 285.000, -. Ja, onze vraag prijs was toen nog net naar beneden gesteld op € 299000, -.

Dus ik zeg Joop dat scheelt ons € 14000, - dat is te gek hoor. Maar Joop bevestigd nog eens dat dit hun bod is. Ik zeg laten we nog een kop koffie nemen en dan maar afscheid nemen. Zo gezegd zo gedaan. Natuurlijk dachten w en hoopte we dat ze nog wel weer zouden reageren. Maar week na week verstrijkt en we horen niets meer. Tot dat ik via de geluiden van collega VVE bestuursleden hoor dat in de ander toren een soortgelijk appartement verkocht is aan mensen waarvan de vrouw in een booster rijd. Ik had al een angstig vermoeden, maar dat werd een week later via een mailtje van Joop bevestigd. Dit appartement hebben ze kunnen hopen voor € 177.000, -

Ergens snapte ik het niet want het is niet op de zonzijde wat ze in gesprekken eerder bij ons zo belangrijk vonden. Maar ja nee is nee en wij staan weer met lege handen. De hoop is weer gevestigd op een openhuis over enkele weken.