6. nov, 2016

We krijgen hulp bij het zoeken.

 

 

Zomer 2015 We zijn inmiddels 3 maanden in Frankrijk. Deze weken staan we op een kleine camping in de Haut Vienne. Een leuk plaatsje genaamd Dompierre les Eglise. Een verademing na de drukte op Saint Jean du Gard, en de onvrijheid op Bellevue de camping waar Siem en Henny op staan. Bijna alle dagen staan we hier met zijn tweetjes. Kunnen we alvast wennen aan met zijn tweeën in Frankrijk wonen. Ik heb het hier reuze naar mijn zin en vind deze omgeving ook eigenlijk best wel heel mooi. Zo mooi dat ik ook hier wel een huis zou willen kopen. Gelukkig vind Geertje het hier ook erg mooi.

Op een ochtend raak ik heel toevallig in gesprek met een Nederlandse vrouw. Ze komt naar me toe bij het toiletgebouwtje van de camping. Ze heeft net een mand met proviand gebracht naar een stel pubers die in het parkje naast de camping een kamp hebben opgebouwd.

Ze had van een van haar buur meisjes gehoord dat we uit Nederland komen. Zij heeft samen met haar man 8 jaar geleden in een klein gehucht vlak bij Dompierre een oud huis gekocht. Dit hebben ze in de loop der vele vakanties omgebouwd tot een echt droomhuis. In het leuke gesprek vertel ik ook over onze plannen. Jolanda, zo heet ze, weet dat er in Laval (een heel klein gehuchtje van 6 huizen ) een huis te koop komt dat waarschijnlijk op korte termijn openbaar verkocht gaat worden. Volgens haar is het bouwkundig in uitstekende staat, maar moet het van binnen helemaal worden gerenoveerd. Ze weet bijna wel zeker dat de prijs van dit huis niet boven de € 50.000 zal komen. Ze is bereid om met de auto vooruit te rijden om me het te laten zien. Het huis staat aan het begin van dit kleine gehucht. Een hoofdhuis met daar aan gebouwd nog een vertrek er naast 2 schuren die volgens Jolanda als atelier in gebruik zijn geweest. De voordeur kan gemakkelijk open dus we kunnen ook binnen kijken. De beneden verdieping bestaat uit 2 niveaus. Een gedeelte waar je woonkeuken zou kunnen maken grenzend aan de keuken. Maar wil je naar de plek waar de kamer zou moeten komen, moet je 5 treden naar boven. Maar de slaapkamer is op de eerste verdieping. Een gammele trap gaat je daar naar toe brengen. Daar is ook een zeer ruime badkamer. Nog een verdieping hoger, met nog een gammele trap brengt ons naar een grote ruimte. Makkelijk om ook als slaapkamer in te richten.

Als we weer beneden zijn wil ik de tuin en het mogelijke uitzicht zien. Het project heeft 2000 m2. Maar het uitzicht valt me tegen. Ook aan de zijkant wordt de tuin begrensd door de buren. In eerste instantie zeg ik tegen Geertje dat ik het wel leuk vind, maar voor ons niets is. 3 dagen later ga ik toch nog eens in mijn eentje op een avond naar dit huis. Ik zie wel veel mogelijkheden.

Maar net als ik weg wil lopen valt het kwartje. Want het huis staat direct aan de weg. Ik denk, waar moet ik onze auto plaatsen, en waar kan ik de caravan kwijt. Waar moeten onze gasten hun auto kwijt?. Soms zijn het deze eenvoudige feiten dat je weet wat je moet doen. Dus gewoon niet meer aandenken.

Een paar dagen later komt Jolanda weer naar ons toe. Samen met een vriendin zijn ze naar de notaris in Magnac geweest. Het schijnt dat de notaris veel huizen in de verkoop heeft. Dus niet als makelaar. Maar hij krijgt van de eigenaar van een te verkopen object de vrije hand om dit aan een geïnteresseerde te verkopen. Scheelt wel de makelaarskosten. Jolanda heeft een ander huis voor ons gezien. Volgens haar zal het maar heel weinig kosten. Het is maar op 4 kilometer afstand van onze camping. Ik ga er lopend op een avond naar toe. Het is een zo,n klein gehucht dat het niet eens op de Michelin kaart van me staat. Ik kom bij het dorp en het eerste wat me opvalt, is een gigantische boerderij. En daarnaast nog zeer grote schuren voor vee en hooi opslag. In het dorp staan ook bij diverse huizen gigantische grote tractoren, met nog grotere machines er achter. Dit moet een mammoet boerderij zijn. Er is aan de andere kant van de boerderij ook een grote overdekte garage, daar staan 3 grote vee transport vrachtwagens. Dit is geen leuk Frans dorpje. Nee, dit is een dorpje/gehucht wat beheerst word door deze gigantische grote boerderij. Ik denk dat deze boerderij al het land in de weide omgeving beheerst. Nog voor ik het huis heb gezien denk ik al dat het wel een geweldig huis moet zijn, wil ik dit gaan kopen. Maar zelfs dat valt enorm tegen. Geen uitzicht, geen vrije tuin. Nee, niets wat me ook maar iets positiefs geeft. Nee, goed bedoeld van Jolanda, maar ze begrijpt niet helemaal wat we zoeken. Wat me opvalt. In deze regio is dat er heel veel gehuchtjes zijn. Bijna geheel bestaand uit oude vervallen huizen en schuren. Sommige woningen zijn wel bewoond ook enkel keurig gerestaureerd. Meestal eigendom van een Engelse eigenaar. Ik ben nog door zon gehucht gereden wat alleen maar bestond uit vervallen huizen en bedrijfsgebouwen. Of er iemand woonde betwijfel ik. Dit is het toch ook niet wat ik graag wil. Wel goed dat er een vergelijking is met Saint Pardoux.

Als ik  meimerend terugloop naar de camping  herinner ik me opeens een mailtje wat ik van Paul of Judith heb gehad. Dat was een bericht over 3 huizen in de Bourgogne. Ik ga proberen die mail weer op te zoeken. Als ik de mail gevonden heb en uitgebreid heb bestudeerd, word ik toch wel enthousiast. De adverteerder noemt het zijn Bourgondisch paradijs. Het zijn eigenlijk 3 huizen. Waarvan 1 hoofdhuis met 2 andere woon mogelijkheden. Geschikt voor verhuur of bed en breakfast. Ik mail de makelaar om meer informatie. Ik krijg al snel de meeste gegevens die ik nodig heb. Veel foto’s en de plaats waar het object is gelegen. De foto, s maakt het geheel nog interessanter. Ik zie al weer veel mogelijkheden in de commerciële verhuur. Een dag later maakt de makelaar al telefonisch contact. Ik vertel onze wensen en ons probleem van wachten op verkoop appartement. Hij nodigt ons toch uit om zelf even de sfeer te proeven van dit unieke object. Ik speek af dat we deze week een camping gaan zoeken in die regio in Bourgonje. We gaan dan eerst zelf de buitenkant bezichtigen. Als we daar dan nog enthousiast over zijn gaan we contact opnemen voor een bezichtiging.

De verkoopsite waar dit huisjes complex op staat geeft me onverwachts nog veel meer informatie over ander betaalbare woningen. Er is zelfs 1 huis wat op dit moment niet al te ver bij ons vandaan is. Het is een voormalig stationsgebouw. We besluiten er och maar een autorit aan te wagen. Als we er aankomen is de eerste indruk positief. De aanbouw die op de foto, s niet zo mooi leek te zijn valt nu enorm mee. Alles is goed onderhouden. Voordeel er is ook gasten verblijf. Nadeel is dat dit gasten verblijf ook een van de leukste plekjes om het huis zijn. Er is ook geen mooi uitzicht, en de omgeving is vlakker dan bij Dompierre. Grote stukken vlak landbouw gebied. Als we terug rijden weten we het eigenlijk al. Nee, dit wordt het niet. Dus morgen toch maar de boel hier in Dompierre afbreken om richting de Bourgogne te gaan. Wel met weemoed want wat hebben we het hier mooi gehad. Ook dit gebied is een regio waar we nu best zouden willen wonen.