De vijver

Eind 2019 eindigde ik mijn blogs met het verhaal over de vijver die ik aan het graven was.

Op de foto's van toen is nog te zien wat ik toen allemaal al had uitgegraven. Mijn systeem van elke dag een kruiwagen met aarde er uit spitten, betekent dat je na een week er al 7 kruiwagens uit heb gehaald. Maar nadat deze foto´s zijn gemaakt had ik er de rest van het jaar nog maar weinig mee gedaan. Druk met andere dingen. En de extreme droogte maakt het spitten dan erg zwaar werk.

Maar dan sta ik begin juli met Paul en George bij de door onkruid overwoekerende vijver te kijken. Voor diegene die regelmatig mijn blogs hebben gelezen weet wel wie George is. Voordat wij definitief in Frankrijk gingen wonen eindigde onze vakantie elk jaar in de mooie boerderij van George en Tinie. Helaas voor ons hebben ze hun mooie boerderij nu verkocht. Maar voor de definitieve overdacht waren ze dus nog regelmatig in Montgenoux wat maar 6 kilometer bij ons vandaan is.

George kijkt bewonderend naar dat vele spitwerk van me en zegt zo terloops tegen me dat hij dat ook met zijn kraantje had kunnen doen. En eigenlijk kan dat nu nog wel, want over 3 weken gaat ook dat kraantje terug naar Nederland. Ik zeg tegen George daar zeg ik geen nee tegen. Waarop Paul zegt, zeg gewoon ja graag. Dus een dag later komt George met het kraantje op de grote aanhangwagen het pad op rijden. En dan gaat het snel. Binnen de kortste keren zie je de vijver de vorm krijgen die ik van te voren heb bedacht. Elke hap die de kraan er uit schept is voor mij een dag spitten. Op een geven moment wordt het angstig spannend. Het kraantje staat aan de rand van de vijver en dreigt met George en al om te slaan de gegraven diepte in. Maar George is een ervaren kraanmachinist en weet met kunst en vliegwerk de kraan toch weer in een stabiel positie te krijgen.

Ondertussen sjouwen Paul en ik vele kruiwagens vol naar het net geplaatste plateau van het zwembad. Dit is nodig om de grote hoogte verschillen rond het plateau gelijk te krijgen met het omliggende grasveld. In de klei die George er uit graaft vinden we mooie scherpe punten van steen. Zou dit iets zijn van de Franse voorvaderen. Maar Paul heeft Google afgestroopt en het lijken nog restanten te zijn van vissen. Dus echt prehistorisch. Tegen niemand wat zeggen anders wordt het graven misschien stil gelegd voor prehistorisch onderzoek.

Helaas moet George de volgende dag weer richting Nederland. En is het graaf werk tot de helft gereed. Maar hij laat het kraantje bij ons staan want over een week komen Sjakie en Tanja logeren in Montgenoux voor de laatste keer. En Sjakie of zijn schoonzoon Paul kunnen ook heel goed overweg met het kraantje. Dus een ruim week later wordt het werk voortgezet. Met deze ervaren mensen is het zo gebeurt en heeft de vijver zijn vorm en diepte die ik voor ogen had .

Maar een diepe vijver zonder water is niets. En het is nog steeds kurk droog in het centrum van Frankrijk. Maar de zomer is inmiddels voorbij en samen met Paul moet het nieuwe zwembad worden gedemonteerd. En ik wil dan dat de vele kubieke meters water uit het zwembad dan in de vijver worden gepompt. Via een Nederlandse website heb ik een zeil van 15 bij 10 meter besteld. Met zijn allen hebben we dat helemaal uitgevouwen en zo over de gegraven vijver gedeponeerd. Rondom overal stenen gelegd om het omhoog waaien te voorkomen.

En na 2 dagen pompen staat er nu toch al een mooi laag water in. Natuurlijk nog een raar gezicht met overal nog rondom al die grote overlappingen van dat zeil. Maar in de weken die volgen ben ik regelmatig bezig om dit af te knippen en de randen af te werken met de keitjes die overal vandaan komen waar je wat uit de grond haal. Vorig jaar hadden we dus al een natte periode gehad want de door mij nog zelf uitgegraven gedeelte stond met Kerst vol water. Nu ben ik wel nieuwsgierig hoe hoog het water komt als we weer een hele natte periode hebben. Het is nu 1 januari en vanmorgen lag er een dun laagje ijs op het water van de vijver. Straks in het voorjaar ga ik bedenken welke planten er in gaan komen. Want dat schijnt noodzakelijk te zijn om het water helder te houden. Dus ook dit wordt vervolgd.