Is het geen plaatje

Herfst in Rezay

Soms valt het je niet eens meer op. Dan is het zo gewoon. Maar gelukkig zijn er van die momenten. Dat je weer helemaal beseft hoe mooi sommige dingen toch zijn. Afgelopen zondag ochtend was ik onderweg naar huis na het wekelijkse bezoek aan de bakker en het café. Het was zonnig en helemaal onbewolkt weer. Ik zie weer de geweldige mooie kleuren van de herfst. De bomen en struiken laten nu prachtige kleuren zien. Op diverse plaatsen onder weg heb je altijd een mooi vergezicht over de dalen. Nu in deze herfstkleuren is het helemaal super mooi. Helder geel afgewisseld met nog wat groen en hier en daar rood bruin. Ik besluit ook op sommige plekken even te stoppen en het met een foto vast te leggen. Natuurlijk is een foto wel mooi, maar het geeft toch nooit de sfeer aan zoals je dat live ervaar. Ik heb dat ook altijd al gehad met onze vakantie foto,s. Je maak een foto van een uniek uitzicht. Maar uiteindelijk is het resultaat niet zo als je het heb ervaren. Ik realiseerde me ook deze ochtend dat ik nu op mijn 73e dit me echt opvalt. Ik moet toch in mijn leven al heel veel keer de herfst hebben meegemaakt. In mijn herinnering is de herfst eigenlijk altijd wel koud. Is er heel vaak regen of regenachtig weer. Meestal als het dan niet regent is het wel bewolkt. Echt mooie herfst dagen zullen er natuurlijk ook wel zijn geweest. Maar in mijn herinnering overheerst toch de sombere trieste dagen. En als het dan echt eens een mooie herfstdag was is me de kleurenpracht die ik nu hier ervaar nooit zo specifiek opgevallen. In de plaatsen waar we gewoond hebben in Nederland was het ook niet zo bomenrijk. We hadden daarvoor naar de duinen of de bossen moeten gaan. Ik kan me niet herinneren dat we dat ooit op een mooie herfstdag hebben gedaan. Hier in onze omgeving zijn de bomen rijkelijk aanwezig. In Frankrijk is 27 % van de totalen grondoppervlakte bos. En dat merk je ook wel als je hier de omgeving verken. Ook in onze tuin zijn de bomen nu in prachtige herfst kleuren. Maar beginnen er ook al heel veel bladeren te vallen. Vorig jaar was ik in deze periode druk bezig om al die gevallen bladeren waar het op het gras lag te verwijderen. Het zou beter zijn voor de grasmat was me verteld. Al die bladeren bracht ik naar het stuk grasveld waar ik al boompjes had geplant. Voor de grap zij ik wel eens nog geen bos maar wel veel bladeren. Maar na dat ik het in het voorjaar gemaaid heb groeit het gras nog beter dan op de plaatsen waar ik alles netjes heb weggehaald. Dus deze herfst laat ik alle bladeren die vallen mooi liggen. Natuurlijk scheelt me dat heel veel werk, maar het is ook nog eens erg mooi. Een dik bladertapijt onder de kastanje en onder de notenboom. Wat een mooi gezicht. Ik heb er wel foto,s van op de site gezicht en ik hoop dat dit jullie een beetje een beeld geeft. Het zal nog heel wat jaren duren voordat mijn bos ook een prachtig herfst beeld gaat geven. Ik noem het nog steeds mijn toekomstige bos, maar ik denk dat een park een betere benaming is. Want als je een beeld heb van een bos dan zie je bijna alleen maar het zelfde soort bomen. Maar dat gaat het hier niet worden. Sinds ik bezig ben om dit aan te planten, nu al meer dan 300 stuks is het al een groot verschil aan bomen en struiken. Mijn plan is om minimaal per jaar 100 nieuwe aanplanten te doen. Deze week heb ik er al weer 75 stuks aan toegevoegd. Allemaal boompjes van ongeveer 25 a 30 centimeter. Want die zijn in aantallen nog betaalbaar. Zou ik bomen van meer dan een meter willen kopen betaal je zo wel € 40 a €50 euro. Dan wordt de aanschaf van 75 bomen nogal een investering. Ik moet alleen nu geduld hebben en nog lang leven . Maar natuurlijk wordt het hier eens het bekende gezegde “Boompje groot plantertje dood””Wel weer een hele klus hoor 75 boompje planten. Want voor elk boompje moet je eerst een plantgat graven van 25 centimeter diep. Nou is dat normaal gesproken een fluitje van een cent. Maar hier in deze grond is het anders. Want zodra je een spa in de grond zet stuit je elke keer weer op stenen. Ik heb er altijd een emmer naast want elk plantgat geeft weer een hele serie stenen. Maar het leuke is weer dat je met die stenen ook weer leuke dingen kan doen. Daar maak ik weer mooie plekjes mee rond de vijver en nu rond de grote kuil. Maar ik ben weer blij dat deze boompjes er allemaal in staan. In het volgende blog ga ik weer wat indrukken over de tuin opschrijven en via foto,s laten zien.

Even stoppen en genieten van het uitzicht.