De voorkant van de Hippodrome

De paarden lopen zich alvast warm

De races met de sulky's

Een goed gezelschap

De laatste zware races "De cros"

Het klusteam maakt een nieuw deksel voor de waterput

Klaar en een handvat gemaakt van een camping gas fles

Ongelooflijk blij met zo'n schoonzoon

Natuurlijk ook zo blij met onze dochter

En gelukkig met dit klusteam

Bram en Merijn maken een nieuw deksel voor de waterput

Omdat er geen bijzondere gebeurtenissen zijn om op te schrijven ga ik nu maar eens wat vertellen over mijn dagelijkse werkzaamheden. Eigenlijk is dat heel eenvoudig want ik ben bijna altijd wel in de tuin bezig. Natuurlijk vind ik dat ook leuk, maar het is ook nodig. Want als je met zo,n groot terrein hier niet dagelijks mee bezig ben gaat het uit de hand lopen en wordt het niet meer te overzien. Want de natuur gaat zomaar door.

Vorig jaar was er zoveel achterstallig onderhoud waardoor ik genoodzaakt was om op diverse plaatsen het onkruid maar zijn gang te laten gaan. En daar heb ik vorig jaar ook al eens over geschreven , ook onkruid is soms heel erg mooi. Maar dat is maar tijdelijk want als het uitgebloeid is wordt het echt een puinhoop. Dit jaar heb ik het tot nu aan toe veel beter onder controle. Dank zij natuurlijk het vele werk van vorig jaar om het onderhoud wat makkelijker uitvoerbaar te maken.

Maar ik moet wel alert blijven want anders gaat het toch niet goed. Ik heb nu een systeem waar ik per dag elke keer een project benoem want ik die dag ga aanpakken. En de keus van dat project hangt af van de hoeveelheid onkruid er naar boven komt

Zo heb ik bijvoorbeeld vandaag het project tomatenplanten afgerond. Dat was niet alleen 6 tomatenplanten in de grond zetten,maar ook de plek daarom heen eens grondig netjes maken. Om deze plek groeide het gras en het onkruid al weer aardig hoog De oorzaak er van was dat er nog steeds wat oude boomstronken stonden en een bamboe stelling om de tomaten te laten klimmen. Dus de boomstronken met mijn scherpe bijltje tot onder de grond weg gehakt Daarom heen alles met een hand schaar weg geknipt. Toch weer een wagen vol met gras onkruid. Maar het geeft na afloop aldoor wel weer een voldoening. Omdat het meteen heel erg opgeknapt is maar ook wetende dat ik er later met onderhoud profijt van zal hebben. Met alles wat ik doe bedenk ik dat er zo weinig mogelijk vervolg onderhoud aan moet komen. Maar soms lopen die plannen ook wel weer in duigen. Ik had in de herfst al 40 kleine linden boompjes geplant. Om daar later wat makkelijk onderhoud aan te plegen had ik om elk boompje een vierkante meter worteldoek aangebracht. Zo zou ik makkelijk met de bos maaier het gras wat er omheen groeit kort houden. Goed plan, maar

ik denk dat het een waardeloze kwaliteit worteldoek is geweest want het gras groeit er gewoon lustig onder door. En nog erger het doek is zo zwak dat het overal scheurt. En daar groeit het gras nog weer harder door heen. Dus het enige water op zit is al het worteldoek weer verwijderen en dan rond de boompjes het gras weer kort knippen. Soms zit het mee en soms zit het tegen. Het lukt me nu met de zitmaaier tussen de aangeplante boompjes het gras te maaien. Dat vereist wel stuurmanskunst want je heb zo ook een boompje in de maaier. Waar ik dan niet goed langs kan maai ik later dan met mijn nieuwe gras trimmertje. Ja ik had al een grote bosmaaier. Maar dat ding is nogal zwaar en hij maait geweldig ,maar je heb ook zo een boompje te pakken. Nou zag ik laats bij de Lidl een grastrimmertje op een accu. Dat ding weegt gewoon bijna niets. En de prijs van € 59,- was ook geen probleem. Dus op de gok af maar gekocht. Maar wat een heerlijk stuk gereedschap. Hier kan ik dus op plaatsen waar ik met de grote bosmaaier moeilijk bij kan nu makkelijk met dit super lichte dingetje wel bij kan. Nu maar hopen dat de mesjes die ik online besteld heb snel aankomen, want die zijn snel versleten of stuk. Gelukkig kosten ze ook maar een beetje.

Deze week hadden we weer bezoek van Paul, Judith, Bram en Merijn. Toch geweldig dat zij elke keer als het even mogelijk is de lange rit naar ons toe maken en weer dagen komen te logeren. Naast dat het altijd weer enorm gezellig is wordt er ook altijd weer veel werk verricht. Ze vinden het heerlijk om bij ons allemaal klusje s te gaan doen. Natuurlijk had ik daar ook al op gerekend want ik had een heel lijstje gemaakt van wat er zoals uitgevoerd kon worden. Niet alles wat ik op de lijst had staan is gerealiseerd. Maar de ramen in het prieeltje zijn weer geplaatst, de 4 kubieke meter los gestort haardhout is keurig opgestapeld, afzuiging in de douche verbetert, verlichting in de werkplaats aangepast, rand met hele grote keien weggehaald en naar de voortuin verplaats, verlichting in de keuken mooier opgehangen, nieuw deksel gemaakt voorde waterput, in de tuin veel onkruid verwijdert, op diverse plaatsen de tuinslangen voor de beregening ondergronds gemaakt. Maar ook tijd voor ontspanning. De jongens hadden een kruisboog gekregen. Dat was echt weer een succes. Ook daarvoor moest natuurlijk nog weer een stelling getimmerd worden om het bord te plaatsen waarop je kan schieten. Nou heb ik in het verleden wel les gehad in het schieten met een kruisboog, Maar natuurlijk kan je het niet meer winnen van Bram of Merijn.

 

Nu dan toch nog weer een bijzondere belevenis. Afgelopen zondag zat ik zoals gewoonlijk weer in het café. Ook George was er met 2 van zijn vrienden. Toch wel gezellig om ook weer eens Nederlands te praten in het café. George vroeg of ik zin had om middags mee te gaan naar de paarden cours in Lignaires. In die plaats is een Hippodrome. Zo wordt dat in ieder geval op de borden aangegeven en dat had ik ook al veel onderweg gezien. Ik had geen idee wat ik van die paarden races moest verwachten, maar ik vond het wel weer eens leuk om dat ook mee te maken. Nou daar heb ik geen spijt van gehad. Wat een belevenis. Deze drafbaan is een tiental jaren geleden totaal vernieuwd. Volgens George natuurlijk met overheids steun . Maar het is een gigantisch groot complex op een terrein van minsten 10 hectare. Volgens George worden hier maar 8 x per jaar deze wedstrijden gehouden. Maar het zijn officiële paarden race waar ook op gewed wordt. Zowel op de baan maar ook in elk PMU café in Frankrijk. Het café waar ik zondags altijd zit is ook een PMU café, net als het café in La Chartre waar we met de zaterdagse markt vaak op het terras zitten. In heel Frankrijk zijn ongelooflijk veel PMU cafés waar dus op deze race gegokt kan worden. Maar hoe dat allemaal werkt had ik tot die dag geen notie van. Maar George weet er gelukkig alles van en legt me die middag alles geduldig uit hoe dit in zijn werk gaat. Om het half uur is er een race. We hebben een uitgebreide folder waar elk paard dat in de volgende race aan de start komt nauwkeurig wordt beschreven. Ook staat er al wat een paard al aan prijzen geld heeft gewonnen. En als dat paard al veel heeft gewonnen moet hij 5 meter meer lopen dan die gene die wat minder hebben verdiend. Alles staat heel precies omschreven. Ook wie het paard gaat bereiden, wie de trainer is van het paard. En wat zijn positie is geweest in de races die dit jaar geweest. Omdat het buiten toch wat fris is gaan we de overdekte tribune in waar we wonder boven wonder nog 4 lege krukken kunnen bemachtigen op een prachtige zicht locatie. Nog mooier zouden we zitten als we een tafeltje konden bemachtigen welke in een lange rij voor de glazen wand zijn neergezet. Maar daar moet je wel voor reserveren denken we. In de folder staat per races ook al een verwachtings- patroon van in welke volgorde de paarden per races zullen binnen komen en dus wie de verwachte winnaar is. Maar dat kan per races natuurlijk wel eens heel anders uitvallen. Er zijn die middag 8 verschillende race . Dus met zo,n klein karretje achter het paard, of met de jockeys op het paard , of de steeple-chase ( hier moeten de paarden over diverse hindernissen springen) de laatste races was grote Cros. Dat is een heel lang parcours met diverse verschillende hindernissen . Ik was nieuwsgierig hoe dat wedden op paarden nu in zijn werk ging. Ik zag wel dat er achter een man bij een loket steeds een lange rij mensen stond die waarschijnlijk wel een gokje waagde. Maar laten we ook een gokje wagen stelt George voor, want dan is het kijken naar een races nog veel leuker. Want dat kan met maar een hele kleine inleg. Dus we lappen allemaal een euro en ik met 4 euro naar de man achter de kassa en kies op aanraden van George nummer 10. Het gaat enorm makkelijk ik geef 4 euro en de man typt nummer 10 in en ik krijg direct een bonnetje met de gegeven op welk paard ik heb gewed. Maar ik had bij het betalen moeten zeggen dat ik op de winner gokte. Nu had ik op de eerste 2 die binnenkomen gegokt. Natuurlijk meer kans, maar als je win natuurlijk ook een lagere uitkering. Ik merk wel dat het kijken naar de races nu veel spannender is want je wil toch dat jouw paard gaat winnen. En nummer 10 komt nek aan nek als 2 de binnen. Dus we zitten in de prijzen. Alleen weet je dan nog niet wat je heb gewonnen. Want dat moet de computer nog bereken .Ik denk aan de hand van het aantal winnaars. Maar we hebben nu de smaak te pakken. Want we gaan de volgende races weer wedden. We bestuderen nu ook echt het paard wat de meeste kans zal maken. Maar ik ga eerst naar het loket om ons prijzen geld te incasseren vande vorige races. Jawel € 10,- dat is natuurlijk lachen. Je doet de eerste keer mee . Inzet 4 euro en uitkering 10 euro. Toch maar even 6 euro winst. De volgende races moet paard nummer 8 worden. Dus weer alle 4 lappen we weer 1 euro (waar gaat het over) en ik weer achter in de rij op weg naar het loket Maar nu gokken we op het winnende paard. Als de races 1 ronde gelopen heeft is nummer 8 op de voorste positie. Dat ziet er goed uit. Maar een paard naast hem verliest bij de hindernis zijn ruiter en dat paard gaat uit de koers. En stom gevolgd door ons paard nummer 8. Dus nu geen prijs. Maar wat is het leuk voor weinig geld kan je toch een lol hebben. En is het kijken naar de races veel meer een belevenis. Volgens George zijn er ook genoeg mensen die gewoon bij elke races maar 1 euro inleggen. Dus met 8 races vandaag zou je op zijn hoogst maar 8 euro kwijt zijn. Natuurlijk zullen er wel mensen zijn die veel meer inleggen. Volgens George kan je op deze manier ook in elk PMU café op deze wijze mee spelen. Maar dat is natuurlijk nooit zo leuk als live bij de wedstrijden aanwezig te zijn. De laatste wedstrijd was om 6 uur dus daar hebben we maar niet op gewed, omdat je dan nog weer moet wachten op de uitslag als je eventueel wat zou hebben gewonnen. Wat een geweldig mooie en interessante middag. Die we maar hebben afgesloten met een heerlijk etentje in de pizzeria in La Chartre. Een zondag middag om in te lijsten.