werd het niet

We hadden nog een afspraak met een makelaar inde Correze. De volgende dag op weg naar Argentat. Voor ons een bekend plaatsje omdat we daar in het aller begin van onze vakanties op een camping hebben gestaan. Omdat we laat waren en geen tijd overhadden in verband met de geplande tijd met deze makelaar, maar snel de eerste camping genomen die we zagen. Snel naar de afspraak bij een supermarkt. Deze vrouwelijke Nederlandse makelaar had zich beter voor bereid. Maar ook de eerste huizen die we bezochten waren geen huizen waar we echt een klik mee hadden. Maar deze mevrouw had zelf nog een huis in bezit wat ze regelmatig verhuurde, maar dit ook in de verkoop had. Wij daarnaar toe. Pff wat een groot en geweldig huis. Het exterieur zag er wat Oostenrijks uit. Maar wel verzorgt ook binnen. Geertje was direct razend enthousiast. En ik moet eerlijk zeggen dat ik ook veel voordelen begon te zien. Alleen het groet bos er achter waarvan meer dan 1 hectare bij dit huis behoorde was pal achter het huis maar liep direct gigantisch steil de heuvel op. Ook was er geen plek om de auto te parkeren. Ja op het plein voor de kerk op 100 meter afstand van het huis. Maar waar ik me later ook vaak op betrapte als je er voor sta dan weet je ergens deze nadelen niet zo zwaar te laten wegen. Met een heel goed gevoel gingen we weer richting camping Dit was toch wel ons droomhuis. Die avond er nog vaak over gehad en ik kon natuurlijk weer niet slapen. Dus ik in alle vroegte terug naar dat huis. Ja, maar nu zonder makelaar en hoe vind ik dat weer. Via allerlei omwegen wist ik het toch te bereiken. Met mijn tablet heb ik uit alle hoeken en gaten foto’s gemaakt. Dan konden we er nog eens goed onze gedachten over laten gaan. Nu eerst maar op weg naar Siem en Hennie. OP het laatste huis na toch 10 huizen die toch wel erg tegen vielen t.o.v. de indruk van de foto, s en de omschrijvingen via het internet. Ons lijstje van voorkeuren bevatte nu alleen nog enkele opties in de regio Dordogne. Maar Geertje had voorlopig even haar buik vol van huizen bekijken. Gewoon eerst maar eens lekker genieten van ff niets doen. Praten, lachen, borrelen, lekker eten samen met Siem en Henny. Maar bij mij is het natuurlijk nog lang niet over. In de gesprekken met Siem over ons laatste huis (het droomhuis van Geertje word ik ook weer met beide benen op de grond gezet. Juist de nadelen die ik eerder opnoemde waren dingen die Siem ook als groot nadeel opnoemde. Ik besef dat hij helemaal gelijk heeft. Maar Geertje is nog niet overtuigd.