1. jan, 2019

Veel visite en helpers

Nu komen er maanden aan van de woning inrichten en langzaam aan er onze sfeer in aan te brengen. Nu pas krijgen we een beetje overzicht van onze tuin. Hoe groot hij is en wat er allemaal nog in moet gebeuren. Ik zelf maak me nergens zorgen over want we wonen hier gewoon nu voor altijd. Dus ook alle dagen de tijd om dingen op te pakken. Niets is echt direct noodzakelijk want we kunnen heel comfortabel eten en slapen. En ondanks dat alles nog provisorisch is ingericht is het toch al gezellig binnen.

Toch is het heerlijk als we regelmatig hulp krijgen. De eerste week na de overdracht en de verhuizing blijven Addy en Joep nog om ons verder te helpen met inrichten en natuurlijk ook Joep zijn passie de tuin. Terwijl Addy samen met Geertje dagelijks bezig is de resterende dozen uit te pakken en een plekje te geven zijn Joep en ik alle dagen in en on de tuin bezig.

We merken wel dat er door de vorige bewoners niet veel meer gedaan is aan onderhoud. De prachtige begroeiing tegen de gevels is veel te ver gegaan. De begroeiing gaat ver de daken op en zal op den duur schade gaan brengen aan de singels die op als dakbedekking zijn aangebracht. Maar er is een probleem de vorige eigenaren hebben niets achtergelaten wat betreft gereedschap voor de tuin. Dus er is niets om mee te beginnen. Ja en wat ook heel nodig zou moeten gebeuren is het maaien van het grasveld. Samen met Joep maken we en lijst wat nu toch echt gekocht moet worden. Natuurlijk ook een echte zitmaaier. Het te maaien gras is te groot van oppervlakte om dit op een andere wijze te doen. Dus naar de grote Brico markt in La Chartre. Nu hebben we de eerste belangrijke materialen voor het nodige tuinwerk.

Dus Joep is al snel bezig de begroeiing aan de voorgevel die tot ver op het dak is gegroeid dit allemaal tot iets onder de goot weg te knippen. Leuk dat je nu ook weer de echte bouw constructie krijg te zien. Dit is ook zo rond de voordeur en de ramen. Nu pas zie je de mooie brede natuurstenen omlijstingen van deze ramen. Dat eerst helemaal niet te zien was doordat het totaal begroeit was. Intussen probeer ik mooie ijzeren poort aan de voorkant vrij te knippen van de totaal in gegroeide klimplant. De klimplant is tot ver in de poort gegroeid. Eigenlijk nog vreemd dat de poort nog normaal open en dicht kan. Tot mijn verbazing komen ook aan de zijkanten 2 stenen pilaren in zicht waar de poort aan is bevestigd. Ook die waren helemaal begroet met deze klimplant. De stapel afval groeit en ik ben steeds bezig om dit maar weer weg te werken. Gelukkig is er een grote wal aan de zijkant waar ik dit allemaal kan dumpen. Met Joep loop ik vaak door de tuin en hij geeft steeds aan dat er toch wel heel veel gesnoeid moet worden. Er groeit veel te veel door elkaar heen en dat maakt het zo dat de mooie struik of boom het moet ontgelden van de begroeiing die daar weer door heen groeit. Ook vind Joep dat er wel wat bomen gekapt kunnen worden. Ik vind dit eigenlijk nog niet zo belangrijk want ergens vind ik alles best wel mooi begroeit. Maar Joep zegt steeds Jan, snoeien is bloeien volgend jaar dus je kan bijna nooit teveel weg halen. Ik knik wel braaf ja ,maar ik heb er toch ergens nog mijn bedenkingen over. In de woning wordt het dank zij de inzet van Addy en Geertje inmiddels heel gezellig. Als we s,avond s met zijn vieren gezellig in de kamer zitten beseffen we steeds wat een geweldig mooie en groot huis we toch hebben gekocht. De dagen vliegen voorbij en voordat we het beseffen moeten Addy en Joep al weer naar Nederland terug. Ik merk Joep dat hij eigenlijk nog wel weken zou willen blijven want ook hij vind dit heel erg leuk. Maar ja . Er is een tijd van komen en een tijd van gaan. Dus die zondag nemen we afscheid want ook weten we dat dinsdag onze vrienden Janet en Jos een weekje komen logeren. Janet kan echt niet tegen lange autoritten dus die hebben besloten met de trein te komen. Ze reizen dan via Parijs met de TGV en daarna met de lokale trein naar Vierzon. Ik haal ze daar op van het station. Best wel een mooie rit door de Berry. Jos ik ook geen stilzitter. Jos is het liefst met zijn handen bezig en popelt steeds om ook wat werkzaamheden te doen in de tuin. Net als Joep vind hij dat er best wel heel veel gesnoeid moet worden. Met de takkenzaag die ik inmiddels gekocht had gaat Jos alle dagen ijverig aan de gang om diverse bomen in te korten of nog erger helemaal weg te halen. Wel steeds zegt hij er bij net als Joep. Jan het is jouw tuin hoor als je het niet wil moet je het maar zeggen. Maar wat heb ik er nu voor verstand van. Dus als Jos vind dat deze grote tak beter weg kan omdat de andere dan veel meer licht krijgen moet ik het er wel mee eens zijn. Ik ben de hele tijd bezig om alles wat Jos steeds weer weg zaagt of snoeit weg te brengen. Gelukkig is er op de wal waar ik alles kan storten wel veel ruimte maar het begint toch al een aardige berg te worden. Ik moet eerlijk zegen dat ik af en toe wel blij was dat het weer niet zo mooi was. Dus met regen kon Jos niets in de tuin doen. Niet wetende wat er in de loop van de maanden nog allemaal gesnoeid en gezaagd zou worden. Dan is wat Jos heeft gedaan nog maar kinderspel geweest. Jos heeft ook met de hogedruk reiniger het mooie tuinhek aan de wegkant schoongespoten .

Oo een regenachtige dag zetten we samen inde schuur de stalen rekken in elkaar. Zo nu kan ik al weer heel wat opruimen. Tijdens het weekend ,jammer dat het nu eens geen mooi weer is komen Tinie en George nog even gezellig een weekendje met hun mooie camper bij ons logeren. Ik krijg weer goede adviezen van George over de tuin. Als Ik Jos en Janet die week weer naar het station in Vierzon breng komen de volgende dag al weer Siem (mijn oudste broer) en Henny bij ons logeren.

Ze zijn op de terug weg naar Nederland maar komen natuurlijk eerst even bij ons langs om ons bezit te bewonderen. Siem en Hennie hebben al jaren een prachtige sta caravan in de Lot en Garonne in Frankrijk. Ze zijn daar altijd ongeveer de helft van het jaar. Dus nu op de terug weg even bij zijn broertje langs. Komt wel goed uit want Siem is een techneut. Ik zit net met het probleem met de aansluiting van de televisie op Canal Digital. Maar voor Siem is dit een fluitje van een cent . Dus nu kunnen we ook na maanden weer eens de Nederlandse zenders ontvangen. Siem en Henny blijven maar 2 nachtjes slapen. Toch merk ik dat het Geertje af en toe even teveel wordt. Elke dag vanaf we hier nu wonen is er wel visite. We zijn nog geen dag met zijn tweetjes in ons huis geweest. Ik merk dat ze dat toch wel graag wil. Want als we Siem en Hennie uitzwaaien zegt ze . “als er nu nog iemand komt ga ik keihard gillen en schreeuwen” Nog diezelfde middag stopt er een grote caravan voor het huis. Ja hoor,wat we al verwacht hadden. Joke en Piet onze vrienden uit Midwoud zijn de laatste maanden al in Frankrijk op vakantie geweest. We wisten dat ze nu wel ongeveer op de terugweg zouden zijn ,en dan natuurlijk ook bij ons langs zouden komen. Ja we zouden het ook heel vervelend vinden als ze zonder bij ons langs te komen naar Nederland terug zouden zijn gegaan. Heel lief hadden ze van te voren al gezegd dat ze het liefst als ze toch bij ons langs zouden komen op de camping in Rezay zouden staan. De camping van Bart en Loes die sinds dit jaar een Bed en Breakfast runnen bij ons in het dorp. Ook had Bart het idee om daar ook een camping bij te plannen.. Maar dat is nog steeds wel een optie maar nog niet gerealiseerd. Maar wij hebben ruimte genoeg op ons mooie terrein dus zet de caravan toch lekker bij ons op het grote grasveld. Ik heb altijd al een camping willen hebben in Frankrijk. En kijk nu staat na de camper van George en Tinie al de tweede op ons terrein. Wel een leuk gezicht. We zijn al sinds we in Midwoud zijn gaan wonen vrienden met Piet en Joke.. Dus het is weer heel gezellig alle dagen. Piet is geen echt tuinman dus daar hoef ik met niet druk om te maken. Maar Piet is wel weer heel goed in het installeren van alles wat met elektriciteit te maken heeft. En er moeten toch nog wel diverse lichtpuntje worden gerealiseerd. Dus samen weer naar de Brico markt en de benodigde spullen gekocht.

Lekker samen aan het klussen. Nadat we alle verlichting die we nog mee genomen hadden uit Medemblik hebben geinstalleers hebben we ook nog tijd om de mooie schilderijen op te hangen. Het begint elke dag weer gezelliger te worden. Nu Piet toch bezig is ook maar de kleding haken in de badkamer en in de bijkeuken installeren. Natuurlijk is er ook tijd om leuke dingen te doen. Hoewel al die klusjes vind ik dat ook erg leuk. Het gaat toch weer erg snel als Joke en Piet die zondag weer richting Nederland gaan. Maar we blijven natuurlijk nog lang niet alleen. Want we hebben een afspraak gemaakt met Herman en Gerda. Gerda is mijn zus en is ook ontzettend nieuwsgierig hoe we het hier in Rezay hebben. Maar, mailen ze van te voren we willen wel wat doen hoor. Herman en Gerda zijn ook echte doeners. Vooral het werk in en om de tuin is voor hun geen probleem. Nog maar een jaar geleden woonde ze in de Beemster waarom hun grote boerderij ook altijd veel tuin werk te doen was. Dus Herman heeft ook heel professioneel gereedschap. Dat zien we als ze die middag aan komen. De hele achterkant van de auto is vol geladen met professioneel tuingereedschap. Ik zie 2 grote kettingzagen. Een heggenschaar met eigen motor, ook een grote bosmaaier, veiligheids- kleding de benodigde brand stoffen en nog veel meer klein hand gereedschap. Dus er moet wel wat gebeuren. Die avond lopen we al door de tuin en Herman is al aan het inventariseren wat nodig gesnoeid moet worden en welk bomen en takken om kunnen of drastisch ingekort kunnen worden. Ik ben zelf ondertussen door de indrukken van anderen en inzicht wat ik zelf heb gekregen er el van overtuigd dat er wel veel aangepast moet worden. Mijn idee over snoeien en bomen kappen geeft al een heel andere kijk op hoe het werkelijk allemaal moet. Ik kom er steeds meer achter dat de vorige eigenaars gewoon alles maar hebben laten groeien wat spontaan op komt. Hierdoor verdringt het een het ander. En ik laat me maar adviseren door Herman en Gerda. Zij hebben in ieder geval vele jaren ervaring met tuinonderhoud. Dus de volgende dagen vullen zich met snoeien en zagen. Gerda is heerlijk in de perken aan het werk. Ook daar moet nogal wat geregisseerd worden. Ik heb grote moeite om alles wat Herman zaagt of snoeit weer op te ruimen. Ik heb ook besloten om de afvalhoop op het grasland maar te gebruiken als stortplaats. Er komt nu zoveel dat ik dat nooit allemaal op de bestaande locatie kwijt kan. Ondanks Herman 2 jaar ouder is dan ik zelf kijk ik er van op wat een conditie die heeft. Er komt steeds meer groenafval op de grond en ik kan het echt niet meer bij houden. Op een gegeven ogenblik komt er onder een grote struik een prachtige oude dampaal te voorschijn. Nooit gezien want die was helemaal overgroeid net als ven later een oude gietijzeren voederbak. Ik zie wel dat er ook straks best wel een leuke aanvulling komt op onze haardhoutvoorraad. Want Herman zaagt direct ook de gekapte bomen en takken mooi op 30 centimeter. Wel leuk hoor als je mensen heb die toch wat meer kennis van de tuin hebben dan ik zelf. We ontdekken nu ook dat ik een mooi kersenboom en 2 notenbomen heb. Gerda heeft ook de uit de kluiten gegroeide bessen bomen helemaal ingekort. Het zal volgend jaar wel geen bessenjaar worden ,maar reken er maar op dat het daarna weer helemaal goed komt. Ook vrucht bomen en struiken moet goed gesnoeid worden wil je productie realiseren. Tussen onze siertuin en het grote stuk grasland is een diepe greppel gegraven die er voor zorgt dat bij eventuele gigantische regen dit niet de tuin inloopt. Het achtergelegen stuk land is ten opzicht van onze tuin wel 3 a 4 meter hoger. Dus zou al dat water ongeremd naar beneden komen. Door deze greppel wordt het opgevangen naar de zijkanten en uiteindelijk naar de openbare weg waar een goede afwatering is. Maar deze greppel en aan alle 2 zijkanten is het gras bijna 50 centimeter hoog en doorgegroeid met ander plantmateriaal. Maar Herman is een paar uurtjes met de bosmaaier aan de slag en alles is weer keurig ingekort. Die bosmaaier is echt een geweldig stuk gereedschap. Ik weet nu dat ik ook zoiets moet gaan aanschaffen. Maar ook het bezoek van Herman en Gerda loopt weer af. Wat wel heel speciaal is aan deze bezoeken allemaal. Dat je anders dan normaal in Nederland nu veel intensiever contact met elkaar heb. Anders ga je eens een middag of avondje op visite maar nu ben je gewoon enkele dagen bij elkaar. Dat betekent dat er regelmatig lange en fijne gesprekken over tafel gaan. Wat zal de tuin er toch anders uitzien als ze volgend jaar in het voorjaar of de zomer ons komen opzoeken.

Maar nu komen volgende week Paul en Judith met onze Bram en Merijn. Ze hebben toch weer vrije dagen gevonden om vanaf woensdag avond tot zondag bij ons te zijn. Tijdens de verhuizing zijn ze alleen maar die 2 dagen aan het werk geweest. Dis is natuurlijk wel helemaal geweldig. Hier kijken we echt naar uit. Ook de jongens hoeven zich niet te vervelen want ik heb al heel wat klusje voor ze bedacht. Op het oprijpad ligt inmiddels ruim 3 kubieke meter open haard hout wat allemaal netje opgestapeld moet worden in de open schuur. Natuurlijk moeten ook de stapels takken en hout die overgebleven zijn van Herman zijn gezaag uit de tuin verwijderd worden. Dus dat worden grote brandstapels. Ik denk dat ze dat wel erg leuk vinden. Nou niet alleen de jongens vinden dat leuk. Ook Paul vind dit altijd wel weer erg leuk. We maken een extra brandplaats die niet zo ver af is van al het op te rapen hout. Met allemaal oude keien maken we een grote ronde in het grasveld. Nog een advies van George. Al snel hebben we een behoorlijk stapel die de in de brand gaat. Ondanks dat het nog vers hout is brand alles als een fakkel. Natuurlijk bijkomend leuk dat er steeds bijgevuld moet worden en dat uit de tuin gehaald moet worden. We zijn op een gegeven moment met zijn allen aan het ophalen van gesnoeid en gezaagd hout. Judith is heerlijk bezig om dat brandhout op te stapelen. De dagen die vliegen om. Ook de gigantische grote brandstapel op het grasland moet in de brand. Maar dan moet eerst de afrastering verplaats worden die onze Franse buurman heeft geplaatst voor het afschermen van zijn schapen. In plaats van elk jaar een paar keer maaien heeft hij nu in overleg met ons er een koppel schapen lopen. Ik wil de afrastering zo verplaatsen dat er wat ruimte komt voor ons toekomstige bos. Uiteindelijk moet een groot gedeelte van dit grasland een stuk bos worden. (als ik het ooit nog beleven mag) Met de krachtpatsers Paul en Bram is dit ook een niet al te grote klus. Nu kan de brandstapel in de fik. Jeetje wat is dit toch altijd weer een spektakel. Veel hout ligt er al maanden en is dus gort droog. De vlammen gaan echt tientallen meters hoog. Een boom die vlakbij staat heeft het moeilijk. De hitte is zo enorm dat het gras aan de zijkanten ook gaat branden. Maar alles is controleerbaar. In Nederland zouden we aardig in overtreding zijn met dit fikkie stoken. Merijn vraag bijna alle dagen of het gras gemaaid mag worden. Dat is natuurlijk een leuk klusje met doe grote motor maaier. Maar ik vind het gras nog steeds te nat. Als het erg nat is klontert alles vast in de maaibak. Maar Merijn en Bram weten zich evengoed supergoed zicht te vermaken. Ik zie Merijn steeds bezig met grote stukken bamboe en blikjes. Geen idee wat het allemaal moet gaan worden. Er is al wel een voetbal doel gemaakt van aan elkaar gebonden bamboestokken. Ja wat fijn nu ruimte genoeg. Dit is toch al wel een gigantisch voordeel als het wonen op een appartement. De dag dat het wat slechter weer is wil ik heel graag gebruiken om onze mooie hangende boekenkast te gaan plaatsen. Dus eerst maar weer naar de Brico om de benodigde materialen te halen. Ja dat is wel weer elke keer bijna 50 kilometer rijden. In Nederland zijn de bouwmarkten dichter bij huis. Maar je heb hier dan wel ook gigantische bouwmarkten met een heel groot assortiment. Met heel veel kunst en vliegwerk weten we de benodigde gipsplaten in de auto te krijgen. Maar het is allemaal gelukt. Na een dag klussen hangt ook de boekenkast. Alleen nog even mooi vullen met onze boeken en accessoires. Nu de laatste dag moet er nog veel gebeuren. De jongens willen met de takkenzaag een grote dikke stam van een boom omzagen. Ik zeg doe maar maar denk bij mezelf dat dit toch niet gaat lukken. Maar jawel hoor. Een uurtje later licht de boom geveld. Nu ook natuurlijk nog alle twijgen en takken er van af zagen. Weer een brandstapel natuurlijk. Ook deze gaat weer in de brand. Bram heeft uitgevonden dat je met de grasmaaier ook alle gevallen bladeren naar 1 kant kan blazen. Dus elke keer een rondje om de brandstapel en op een gegeven moment liggen al die bladeren ook op de brandstapel. Gelukkig heeft Paul op de laatste dag ook nog even de tijd om de aansluitingen van de televisie op de juiste wijzen in te korten. We besluiten voorlopig alles wat we hebben voor de Franse televisie maar even op te bergen. Nog aan het einde van hun laatste dag hier bij ons realiseren we ons dat ook alle meegebrachte bollen nog geplant moeten worden.. Bram en Merijn zijn nog in het donker bezig met overal wat te planten. Wat zal dat mooi zijn in het voorjaar. Sneller als we willen gaan ook zij die zondag weer richting Nederland. Maar we zullen niet lang met zijn tweetjes zijn. Want Joep heeft aangekondigd 5 november te komen. Hij neemt dan Frans zijn broer mee om weer wat in de tuin te klussen. Er moeten nog wel wat bomen om volgens Joep en er is vast veel andere werk ook. In die week krijgen we ook bericht dat Ruud en Conny bij ons willen komen kijken hoe mooi we het wel hebben. Zij zijn al weer ruim 2 maanden met de camper in Frankrijk en willen op de terug weg naar Nederland toch wel even bij ons langs. Maar zeggen ze er bij we komen alleen kijken we hebben zelf eten en drinken in de camper dus Geertje maak je geen drukte. Maar ik ken Geertje al wat langer. Dat is niets voor haar. Ondanks dat ze er wel wat tegen opziet blijft ze toch gastvrouw. En dan zaterdag in de namiddag komen ze met de camper het grote grasveld op. Natuurlijk direct al weer onwijs gezellig Ruud en Conny hebben al jaren vriendschap met Gerda en Herman. (mijn zus en zwager) Dus op menige verjaardag hebben we elkaar ontmoet en hadden we best wel een klik met elkaar. Al heel snel besluiten we dat ze alleen in de camper mogen slapen ,maar eten en drinken gewoon lekker en gezellig bij ons. En zegt Geertje jullie gaan helemaal niet snel weg want ik vind het wel lekker dat Conny er is. Anders zit ik vanaf zondag met 3 mannen alleen als vrouw hier. Maar het gaat ook allemaal vanzelf. Dus die zondag als ook Joep en Frans komen zijn we weer met zijn zessen. Maar het klikt ook geweldig tussen ons allemaal. De eerste avond hebben we al weer enorm veel lol met elkaar. Zeker als Joep en Frans de meegenomen trekzakken uit de koffers halen en lekker oude meezingers gaan spelen. Het wordt laat die avond. De volgende dagen staan echt in het licht van bomen zagen en tuinonderhoud. Met Joep ga ik de tuin door . Heel professioneel zetten we op elke boom die om moet met gele verf een kruis. Ondanks de zaagwoede van in eerste instantie Jos en later met professioneel gereedschap Herman is er nog voldoende om te zagen. Al snel liggen de eerst bomen weer plat. En kan ik weer beginnen om takken en twijgen op te ruimen. Frans heeft zijn eigen kettingzaag meegenomen en die is samen met Ruud naar hartenlust aan het zagen. Er komt al weer een aardige hoeveelheid brandhout te liggen. In overleg besluiten we dat onder het grote afdak in de tuin nu maar de houtopslag voor jaren gaat worden. Door het afdak ligt het mooi droog en kan de wind er lekker door heen blazen. Met kenners blik kunnen er in de houtwal ook nog wel wat grote bomen om gezaagd worden. Nu ik ook goed kijk vind ik dat eigenlijk ook wel. Verandert inzicht in 2 maanden. Ook ben ik wel blij met de steeds groeiende hoop gezaagd hout. Joep en Frans hebben ook een grote hoeveelheid bloembollen meegenomen. Echt van alles. Tulpen, narcissen , sneeuwklokjes .krokussen etc. Dus samen met Joep ook dagen bezig geweest om die te planten. Natuurlijk worden deze dagen ook weer afgewisseld met gezelligheid. Ruud en Conny besluiten donderdag ochtend wee richting Nederland te gaan. Maar we gaan die woensdagavond gezamenlijk in ons plaatselijke restaurant eten. Wat weer een feest. Natuurlijk weer heerlijk eten, maar Frans heeft ook zijn trekzak meegenomen. Dus dat wordt ook weer meezingen in het restaurant. De twee eigenaressen vinden het ook geweldig. Al snel hebben zij ook door van welke muziek wij houden . Het ene Frans chanson wordt afgewisseld met het andere. Diverse keren door Geertje live meegezongen. Maar de volgende dag is het toch weer met zijn alleen in de tuin. Vrijdag ochtend dan toch met Joep en Frans naar de Brico. Moeten wel wat dingetjes aanschaffen. Geertje wil verlichting in de hoek waar de glazen kast is. Maar Frans heeft voorgesteld dat licht in de kast te monteren. Dat is veel leuker. Dus ook daarvoor ven maar weer naar de BRICO. Maar eigenlijk is het ook wel erg leuk om zo,n grote bouwmarkt in Frankrijk eens te bezoeken. Onderweg nog even in La Chartre bij een kantoor van AXA even een verzekering afsluiten voor mijn auto. Ja hallo even. Dat kan je dus in Frankrijk wel vergeten. Na ruim een uur zijn Joep en ik weer terug bij Frans die in de auto was achtergebleven. Maar ik heb weer een verzekering gelukkig. Maar de Brico gaat om 12 uur dicht dus dat wordt niets meer. Dan gaan we eerst maar eens een heerlijk lunch nemen in La Chartre. Het PMU café heeft ook een klein restaurant waar je de meest eenvoudig maaltijden kan bestellen. Dan om 2 uur naar de Brico. Ondanks dat ik er de afgelopen maanden al heel veel keren ben geweest vind ik het ook weer leuk om rond te snuffelen. Joep vind dat ik in ieder geval een grote kloofbeitel moet hebben voor al dat gezaagde hout. Dat is nu nog veel te groot en moet nu gekloofd worden. Als het hout goed droog is klooft het bijna niet. We kopen een mooie grote kloofbeitel. Maar als we later bij de tuin machines staan zie ik ook 2 kloofmachines staan. Ik overleg met Joep en Frans. Ja eigenlijk moet je wel zo,n ding hebben vinden ze. Maar het is wel weer een aardige investering. De verkoper maakt ons er op attent dat morgen zaterdag ochtend alles wat meer kost dan € 100,- met 15% korting wordt verkocht. Nou dan maar reserveren en morgen ophalen. Thuisgekomen gaat Frans me voordoen hoe je het makkelijkste hout kan kloven met de kloofbeitel. Ik heb het al heel snel door en vind het ook nog heel leuk werk. Waarom nog een kloofmachine kopen? Als ik toch net als zo veel andere dingen gewoon alle dagen 3 brokken ga kloven heb ik toch na een week meer dan 20 stuks gekloofd. En ik vind het leuk werk. Dus het aanschaffen van de kloofmachine hoeft gelukkig niet. De laatste dag dat Frans en Joep er zijn is het te slecht weer om nog wat in de tuin te doen. De vorige dag heeft ook de kettingzaag een probleem opgeleverd. Dus zagen kunnen we ook niet meer. Maar ik weet natuurlijk nog wel een paar klusjes. Natuurlijk de verlichting in de kast maar ook ligt er op zolder nog uit elkaar een IKEA kast . De andere hadden Bram en Paul tijdens de verhuizing al in elkaar gezet maar deze lag nog uit elkaar op de zolder. Ja met zijn drieën is dit ook snel gebeurt. Toch kijken we terug op een geweldige week waarin toch ook weer veel is gedaan. Die zondag ochtend gaan Joep en Frans al om 9 uur naar Nederland terug. Wat was het weer gezellig en nuttig.

Maar we beseffen dat we nu de komende tijd wel echt zonder visite en hulp zullen zijn. Ook wel fijn om de komende tijd gewoon samen te zijn. We wonen nu 2 en een halve maand in Rezay ,maar zijn nog maar weinig dagen echt samen geweest. Maar we realiseren ons wel dat zonder al deze gasten en helpers we nooit zoveel klaar hadden kunnen krijgen als tot nu toe is gerealiseerd. Meer een meer denk ik dat het vele werk in de tuin en de achterstand in onderhoud van de tuin een reden is geweest voor de vorige eigenaars om dit mooie huis en tuin te koop te zetten. Ik denk dat het onderhoud aan de tuin hun te veel is geworden. Want heel veel wat we nu met zijn alleen de afgelopen 2 maanden hebben gedaan had ook al in de voorgaande jaren moeten gebeuren.