1. jan, 2019

De verhuizing

 

Zoals ik al in een eerder berichten heb geschreven staat onze hele inboedel in de schuur van George en Tinie in Montgenoux. Zodra we de sleutel hebben moet het verhuis ritueel beginnen. Addy en Joep onze vrienden uit Midwoud zijn al een weekje eerder bij ons in Montgenoux gekomen. Zij gaan ons helpen met de verhuizing naar ons huis in Rezay. Ook Paul en Judith(onze schoonzoon en dochter en de 2 kleinkinderen (nou ja grote kleine kinderen) Bram en Merijn zullen ons ook gaan helpen. Ondanks dat ze nog maar 2 weken geleden voor 4 dagen bij ons in Montgenoux de laatste dagen van hun vakantie hebben doorgebracht gaan ze weer die vele kilometers maken om ons te helpen. Met zoveel handjes moet het toch wel lukken. Vrijdagmiddag is de overdracht en ze komen heel laat in de avond van donderdag aan in Montgenoux. Wel weer lachen want samen met Joep hebben we in het aarde donker een soort landings- baan gemaakt op de weg met waxine lichtjes. Dit in herhaling van die dag dat ze 14 dagen geleden bij ons aan zijn gekomen . Ik had die dag steeds contact vanuit mijn zogenaamde verkeerstoren met de gezagvoerder Paul (in zijn auto) Dus wisten we toen ook exact wat de juiste landings- tijd en aankomst tijd was. Ik stond toen midden op de weg compleet in verkeersbegeleidings- outfit op de landingsbaan (gewoon de weg dus) hun op te wachten. Zo maken we er altijd iets leuks van. Een heel gezellig weerzien en we kletsen nog tot laat inde avond. Morgen gaat het dan eindelijk gebeuren de overdracht.

Als we s,morgens uit bed komen is de aanhang wagen achter de auto van Paul uitgedost met 2 grote vlaggenmasten. De Nederlandse en de Franse vlag. Joep is weer stiekem in de weer geweest in de nacht. Wel een heel mooi gezicht. Zo moeten we dus vanmiddag wel naar Rezay rijden. In het vorige verslag heb ik al uitgebreid vertel hoe lang de uiteindelijke overdracht heeft geduurd. Om half vijf in de middag komen we weer in Montgenoux aan. Daar is al veel voorbereidend werk geweest. De auto van Paul en Joep staan al vol met dozen. Na uitgebreide felicitaties nu dus meteen maar op weg naar Montgenoux. Daar gaan we met 3 auto,s in colonne de poort uit. Voorop de auto van Paul met de grote aanhangwagen met wapperende vlaggen. Wat een fantastisch geheel. Op weg naar onze eigen woning. Als we aankomen is het toch wel ven heel apart hoor. Het moment dat je de sleutel in het slot draai en de voordeur van jouw huis opengaat is iets wat ik me nog lang zal herinneren. Overal zijn al mooie vlaggetjes geplaatst als voorbereiding Nu is het ogenblik aangekomen om eerst iedereen het huis te laten bekijken. We horen alleen maar o wat mooi en o wat gaaf en wat een geweldige ruimte. Natuurlijk ook even een eerste indruk en blik in de grote tuin. Wat leuk dat iedereen zo ontzettend enthousiast is. Maar het verhuisteam heeft ook aan champagne gedacht. Dus nu na het snel alles in een razend tempo bekijken nu de glazen champagne gevuld en toasten op dit geweldige moment. Nu is het echt Nu is het van ons. Nu kan er niets meer fout gaan. Maar Paul neemt direct de leiding op zich. Jongens de dozen uit de auto. Dames alvast wat gaan schoonmaken. Addy naar Montgenoux terug om er voor te zorgen dat er straks ook weer wat gegeten kan worden. En ik moet naar de grote supermarkt in het naburige dorp Le Chatelet,om mijn gehuurde vracht auto op te halen. Ik heb hem wel voor zaterdag gehuurd ,maar ik mocht hem na 5 uur ophalen zonder extra kosten.

Ja dat huren van een auto is ook wel ven wat anders dan in Nederland. Ik was 2 dagen eerder bij deze supermarkt om dit alvast te regelen. Nadat al mijn gegeven waren opgenomen vraagt de mevrouw die dit allemaal voor me ging regelen om een cheque . Ik zeg dat ik dit niet heb. Maar deze cheque is beslist nodig als borg voor het uitlenen van die vracht auto. Ik zeg dat geeft toch niet ik heb hier mijn visa kaart die kan toch ook als borg worden aangehouden. Nee meneer alleen een cheque accepteren wij hier als borg. Ja zeg ik maar ik moet zaterdag die auto hebben. Is er geen andere manier om dit te regelen. Ja zegt de mevrouw Uw kunt de borg hier contant storten. Ik zeg opgelucht oké. Wat is het borg bedrag dan wat ik moet betalen. Ik schrik me rot als ze zo nonchalant € 1200 euro opnoemt. Jeetje ik heb dat wel op mijn bankrekening maar kan ik dat wel pinnen in 1 keer. Uit vorige ervaringen weet ik dat er vaak een limiet is aan een bepaald bedrag. Maar ik reken snel en denk als het me niet lukt kan ik ook op de Paul, Judith en Joep rekenen. Ik moet gewoon de vracht auto hebben zaterdag. Bij deze super markt is ook een mobile pinautomaat. Dus ik probeer € 600 euro te pinnen. En ja hoor na wat rammelende geluidjes komt de € 600 uit de machine. Zo de helft heb ik la. Ik ga het nog eens proberen. En wonder boven wonder komt ook de 2e € 600 euro er zonder problemen uit. Wat een opluchting. Als ik die vrijdagmiddag weer terug kom in Montgenoux is iedereen ook weer daar. Maar er wordt al weer hard gewerkt en de auto van Paul en Joep worden al weer vol geladen met dozen. Dozen die die middag al klaar waren gezet. Addy heeft een geweldige heerlijk maaltijd klaargemaakt . Het lijkt eigenlijk helemaal niet op een verhuizing want we zijn heel ontspannen en kletsen wat af. Bram en Merijn vermaken zich ook prima want als ze niets hoeven te doen is het prachtige zwembad natuurlijk een heerlijk vermaak. Maar morgen moet het echt gebeuren. Toch zegt Paul als ik nu weer even terug ga kan ik nog even snel een kast op de zolder in elkaar zetten. Dat is makkelijk want dan kunnen daar ook alvast weer spullen in. Bram en ik gaan ook mee om te helpen. Als we terug komen is er bier en wijn op tafel. Maar er moet morgen echt verhuist worden. Dus toch maar redelijk op tijd naar bed.

Joep is ook al op om snel bij de bakker het brood te halen. Als hij terug komt is de tafel al gedekt thee en koffie gezet dus kunnen we aanvallen. Dus al heel snel kunnen we beginnen met de vrachtauto vol te laden. Dat gaat erg gemakkelijk want de auto kan vlak bij de schuur staan dus het kost weinig moeite om de eerst lading er in te krijgen. Om half tien rijden we al weer richting Rezay gevolgd door 2 afgeladen personen auto,s met verhuisdozen.

Doordat Addy Judith en Geertje de vorige dag al aardig de belangrijkste kamers hadden schoongemaakt konden we zo het bankstel de eetkamer en stoel en de bedden op zijn plaats zetten. Maar wat ook belangrijk is in zo,n operatie is de catering. Want we moeten natuurlijk ook weer koffie drinken en lunchen. Nou dat is in goede handen bij Addy die heerlijke broodjes heeft klaar gemaakt. Ik verbaas me ook over de inzet van die 2 jongens. Jeetje wat is die Bram met zij 16 jaar toch al sterk . Samen met Paul weten ze toch die zware spullen via de smalle houten trap naar boven te krijgen. Ook die enorm zware Miel wasmachine krijgt al heel snel de plek waar hij moet staan. De koelkast zou bij de overdracht achterblijven,maar om onduidelijke reden hebben de vorige eigenaars dat toch niet gedaan. Geen probleem voor Paul en Judiht. Onderwijl rijden die nog even naar de super markt en komen met een prachtige koelkast terug. Ja wat moet je zonder koelkast in je nieuwe huis. Nog vroeg in de middag kunnen we de 2 rit gaan maken met de vrachtauto. Door dat er ook al veel in de personen auto,s is verhuist kan nu makkelijk de rest van de inboedel ook in de vrachtauto. In de woning is ook niet stil gezeten. Zowel in de boven slaapkamer al in de logeer kamer zijn de bedden al slaap klaar. Ook zijn er al behoorlijk wat verhuisdozen uitgepakt. Zelfs de loopband is door Merijn al in elkaar gezet en werk al. Er is nu tijd om wat kasten in elkaar te zetten. Daar zijn Paul en Bram al mee bezig. Wel heerlijk want dan kunnen er direct ook al weer diverse spullen in worden opgeborgen Zelfs is er nog tijd om de grote IKEA kasten in de logeerkamer in elkaar te zetten. Toch gebeurt alles in een geweldige harmonie. Addy is samen met Geertje al weer naar Montgenoux om voor het avond eten te zorgen. Als we om 7 uur met zijn allen weer richting Montgenoux gaan realiseer ik me dat het allemaal al klaar is. We zouden volgens eerdere planning ook zondag nog met verhuizen bezig zijn. Maar ik realiseer me dat we eigenlijk morgen echt kunnen gaan wonen. We moeten natuurlijk het huis in Montgenoux wel eerst nog opruimen en schoon maken. Maar als we dat nou zondag direct mee beginnen moeten we in de namiddag toch klaar zijn en voorgoed naar Rezay kunnen gaan. Ik stel het tijden het eten voor en iedereen zegt ook dat dat best wel kan. Helaas moeten morgen ochtend de kinderen weer naar huis. Dat neemt niet weg dat er eerst nog heerlijk gegeten wordt en er nog tot behoorlijk laat in de avond wordt gelachen en gekletst. Als ik als laatste ook naar bed ga besef ik dat we morgen voor altijd in Rezay in onze prachtige woning gaan wonen. Er gaat nog lange tijd van alles door me heen voordat ik in slaap val. De volgende morgen is best wel moeilijk om na het brood eten afscheid te nemen van de kinderen. Ja die moeten gewoon maandag weer werken en de kinderen weer naar school. Toch wel geweldig dat ze deze dagen ons hebben geholpen. Donderdag middag heen rijden bijna 900 kilometer en nu vandaag weer terug en weer 900 kilometer te gaan. Wat zijn we blij met hun hulp. Als we ze dan toch hebben uitgezwaaid gaan wij samen met Addy en Joep beginnen aan het opruimen en schoon maken van het huis van George en Tiny. Addy en Joep blijven nog deze hele week om ons op weg te helpen. Vandaag komen er al weer nieuwe gasten in het huis in Montegenoux. Deze mensen zouden eerst nog een paar dagen in de stacaravan op het terrein logeren omdat we dachten nog wat meer tijd nodig te hebben voor de verhuizing. We kunnen ze bellen en vertellen dat ze direct in het huis kunnen gaan. Als we die zondag middag bijna in Montgenoux zijn krijgen we een telefoontje dat deze mensen al voor de poort in Montgenoux staan. Wat is het toch allemaal perfect gegaan. Vrijdag om 4 uur de sleutel en zondag middag kunne we echt in Rezay gaan wonen. Natuurlijk moet er best nog veel opgeruimd en geregeld worden. Maar we wonen nu echt in Frankrijk. En dan begint toch echt het Franse leven. Niets moet meer maar alles mag maar hoeft niet vandaag. Maar dat ga ik natuurlijk vertellen in de volgende belevenissen van ons wonen in Frankrijk. Maar wat zijn we blij met de hulp die we hebben gehad van Joep, Addy,Paul, Judith, Bram en Merijn. En wat was het ondanks de drukke werkzaamheden onwijs gezellig.