9. dec, 2016

Is ook een prachtig huis hoor.

Het zijn de laatste weken van onze vakantie,september 2016. We zijn samen met onze vrienden nog 2 weken in Montgenoux. Onze bovenburen en vrienden hebben daar een prachtige boerderij. Vele jaren terug gekocht en in elk jaar wel weer iets aan veranderd en opgeknapt. Zij vinden het ook leuk als andere mensen, als zij er niet kunnen zijn ook van dit mooie plekje genieten. Voor ons is dit al de 4e keer dat we hier zo aan het einde van maanden vakantie in Frankrijk nog een paar weekjes kunnen zijn.

We hebben deze regio ook de laatste jaren weten te waarderen. In onze eerste jaren naar Frankrijk was deze regio altijd een plek voor 1 of meerdere overnachtingen. Maar dan ontdek je natuurlijk niet wat voor moois er allemaal te zien is. Door deze weken in Montgenoux zijn we toch ook wel van deze streek gaan houden. Veel historie, heerlijk fiets mogelijkheden, leuke markten, geweldige restaurants, interessante kastelen, etc.

 Op een maandag middag gaan Joep en ik weer eens een stukje fietsen. Joep heeft het idee om een boerderij op te gaan zoeken die op een unieke wijze de grote traditionele schuurdeuren heeft omgebouwd tot een grote raampartij. Twee jaar geleden had hij dat ook al eens opgemerkt, maar nu vond hij het interessant om dit eens beter te gaan bekijken. Waar het precies was kon hij zich niet meer herinneren, maar ja we zouden wel zien.

Fietsen is daar echt genieten. Het wisselende heuvelachtige landschap afgewisseld met kleine bebouwingen. Je komt er bijna niemand tegen. We fietsen via Masonnais richting Lignaires.

Maar we besluiten zodra we linksaf kunnen de eerste mogelijkheid te nemen. Steeds maar linksaf en je komt toch weer terug op de plek waar je vandaan bent gekomen.(meestal!!!)

De weg die we nemen gaat alleen maar naar beneden. En ja hoor de weg is net voorzien van een nieuwe slijtlaag. We moeten echt regelmatig in de remmen knijpen want het is echt link om nu met hoge snelheid verder te gaan.

W komen in een klein dorpje genaamd Rezay. Een dorpje zoals je in die regio wel vele kan tegenkomen. De kerk en de begraafplaats als middelpunt van het dorp. Op het dorpsplein is een hoge muur gemaakt met daarop allemaal geëmailleerde borden. Heel interessant want elk bord vertegenwoordigd een ander land. We zien borden uit heel veel landen uit Europa maar ook vanuit buiten deze Europese grenzen. Wat het betekent hebben we geen idee van. Er is ook niemand om te vragen want zoals vele Franse dorpjes zie je niemand.

We lopen en fietsen nog wat rond, maar er is verder weinig te zien.

Maar als we nog maar net het dorp uit denken te zijn zegt Joep. Kijk Jan hier is het. En ja we staan voor een langgerekt huis wat waarschijnlijk een echte kleine boerderij is geweest. De grote grijs geschilderde schuurdeuren staan open en daar achter is dus een hele grote raampartij. We kunnen zo zien dat daar achter deze ramen wel een woonruimte is gemaakt. Wat zal dat daar mooi licht zijn. We hebben wel de ervaring dat veel Franse huizen toch aardig donker zijn van binnen. Echt geen doorzon woningen zoals in Nederland. Maar hierdoor zijn deze woningen in de zomer vaak heerlijk koel en is het in de winter ook goed te verwarmen.

Kijk zeg ik er wonen hier Nederlanders. Op het naambordje bij het hek zie ik echt Nederlandse namen. Net als ik dat heb gezegd komt er een man naar buiten en vraagt natuurlijk of we wat zoeken. Het gebeurt niet alle dagen dat er mensen zomaar voor het hek staan. We vertellen het verhaal waar we voor geïnteresseerd zijn. Cees zo stelde hij zich voor begint meteen enthousiast te vertellen waarom en hoe hij dit gedaan heeft. Toen ze dit kochten was dat gedeelte waar nu deze mooie ramen zijn gewone schuurruimte. Waar het hooi voor de beesten op dat moment nog gewoon aanwezig was.

Maar vraagt Cees willen jullie het niet even van binnen zien. Ja, dat willen we natuurlijk wel. We worden meteen voorgesteld aan Andrea. Samen hebben ze dit een tiental jaar terug gekocht en met eigen handen verbouwd tot dit mooie huis. Want we zien echt een prachtige grote kamer Natuurlijk heerlijk licht door die grote raam partij. We zien een mooie open living boven en we kunnen ook zo de prachtige keuken bekijken. Ze vertellen met heel veel enthousiasme wat ze allemaal hebben gedaan om dit te realiseren.

Ik ben echt onder de indruk van deze woning. Ja zegt Joep. Jan het licht wel niet in de Dordogne maar wat huis betreft. Zoiets zou toch wel heel erg mooi voor jullie zijn. Dus vertel ik aan Andrea en Cees het verhaal van onze plannen om definitief in Frankrijk te gaan wonen. Oh zegt Cees, zo langs zijn neus weg. Dit huis is ook te koop hoor. We hebben net deze week een advertentie geplaats in het Nederlandse Maandblad Plus. Natuurlijk praten we dan nog verder over het waarom verkopen van deze mooie woning. Ook voor hen is er nu reden om toch weer na heel veel jaren terug te gaan naar Nederland. Voordat ze dit huis hebben gekocht zijn ze nog meer dan 10 jaar in Portugal gaan wonen en werken.

We kletsen wat af we worden gevraagd om een glaasje wijn te nemen. Heel bescheiden slaan we dit af, want we moeten ook weer terug naar onze meisjes thuis.

Als we weg gaan krijg ik van Cees nog het webadres van zijn internetsite mee. Kijk maar eens rustig vanavond als jullie weer lekker thuis zijn zegt hij. We nemen afscheid van Andrea en Gees en fietsen weer mooi richting ons vakantie verblijf. Ondertussen natuurlijk alleen maar kletsen over dit mooie huis. Maar zeg ik tegen Joep het is echt prachtig, maar we hebben wel niet gevraagd wat het gaat kosten, maar dit kunnen wij toch niet betalen. Als we terug zijn is het natuurlijk ook voor ons weer tijd om de wijn in te gaan schenken. Samen kletsen we nog lang na over dit huis. Ik beloof dat ik vanavond mijn laptop tevoorschijn haal om nog eens verder te gaan kijken.

Wordt vervolgd natuurlijk