2. dec, 2016

Toch weer een plekje gaan bekijken

We zijn aan de laatste weken van onze lange vakantie in Frankrijk. Bijna 5 maanden van huis en nog helmaal geen heimwee. Deze laatste weken gaan we traditioneel naar een boerderij in het departement Cher. Onze lieve boven buren in ons appartementen complex hebben al jaren in Montgenoux een prachtig geheel gerenoveerde boerderij. Montgenoux is een klein gehucht in de gemeente Maisonnais. Voor Frankrijk kenners  op de hoogte van Bouurges.

Ze vinden het fijn als andere mensen ook van dit prachtige plekje kunnen genieten. Voor ons was het al wel de 5e keer dat we er waren. Zoals de laatste jaren zijn we weer samen met onze vrienden Addy en Joep. Heerlijk 2 weken samen genieten van het huis, de omgeving, lekker eten en drinken.

Tinie (onze boven buurvrouw dus) had ons al een attent gemaakt op kennissen van hun. Deze mensen, die niet ver van hun woning vandaan ook een leuke woning hebben. Een woning die ze te koop hebben staan. Ik had dit al eens op de website gezien, maar ik was er nog niet zo weg van. Mijn indruk was een grote bewerkelijke tuin. IK wil wel een grote tuin,maar het onderhouden moet makkelijk zijn. En daarbij onze zoekfunctie was toch wel meer dan 100 kilometer zuidelijker. Maar als je niets te doen heb, en je gaat wat fietsen is het weinig moeite om toch eens te gaan kijken. Dus op een maandag Joep en ik samen op de fiets er naar toe. Via wat kleine weggetjes komen we uiteindelijk aan het eind van een doodlopend weggetje bij het huis en de grote tuin. We zetten onze fietsen neer en lopen wat rond. We worden opgemerkt door de bewoner. Die vraagt natuurlijk wat we komen doen. Ik vertel hem het verhaal van onze buren in Montegenoux die hij ook wel moet kenen. Ik vertel dat ze ons hebben aangegeven dat dit huis mogelijk te koop is.

De man bevestigd dit en vraagt ons hartelijk waarom we gewoon niet even komen kijken. Hij en zijn vrouw zaten mooi op het terras in het zonnetje. Willen jullie eerst een kopje koffie is de spontane vraag van de vrouw. We voelen ons meteen op ons gemak. We gaan eerst eens lekker zitten te kletsen. Deze mensen hebben dit huis al wel 15 jaar. In al die jaren hebben ze dit helemaal omgetoverd tot dit paradijsje. Ja, want we kijken wel naar de prachtige aangelegde tuin.

De koffie laat nog op zich wachten dus we krijgen eerst een rondleiding door de tuin. Wat een prachtig geheel. Ik word er al weer helemaal warm van. Zoiets zou ik toch ook wel graag willen. Wat ik op de website gezien heb valt me nu dus enorm mee. Ik denk het bijhouden van deze tuin eigenlijk wel te doen is voor me. Er wordt ook een groot gedeelte wat nog gras is door de plaatselijke boer met de grote machine gemaaid. In de loop de jaren hebben deze mensen de tuin tot een lusthof gemaakt. Diverse prieeltjes, leuke sfeervolle plekjes, kleine paadjes, een complete vijver etc. Ze vertellen dat ze gemiddeld wel 5 maanden per jaar hier zijn. En daar natuurlijk altijd heel erg veel plezier van hebben gehad. Maar ze hadden ook met elkaar afgesproken als ze 70 jaar zouden zijn ze toch gaan stoppen met deze wijze vakantie doorbrengen. Misschien dan leuke reizen gaan maken wat ze natuurlijk door dit huis nooit hebben kunnen doen.

De buitenkant van het huis in nog echt origineel. Alleen jammer dat er een schuur aangebouwd is. Die is van de eigenaar van het naast gelegen huis. Volgens hen woont er al tijden niemand meer. De mevrouw die er gewoond heeft is opgenomen in een plaatselijk verzorgingshuis. En zal nooit meer terug keren. Het huis wordt alleen nog af en toe gecontroleerd door de dochter die in het nabij gelegen dorp woont. Ergens bekruipt me een gevoel van onbehagen. Je weet nooit wat er met dit huis en de aangebouwde schuur gaat gebeuren als dit ooit eens verkocht gaat worden.

Als we de koffie hebben opgedronken mogen we ook het huis van binnen zien.

Voor een vakantie verblijf is het hartstikke netjes en groot genoeg. Maar ik zie me niet hier het hele jaar in wonen. Nee, dan is de woonruimte toch veel te beperkt. Ook het toilet, bad en douche gelegenheid is heel matig en kleinschalig. Het toilet is niet aan gesloten op het riool of een goedgekeurde septic tank. Nee achter de wc pot zit een soort vermalingsysteem dat de ontlasting samen met water afvoert in een lange afvoer buis die ergens verderop in het land in een uitgediepte geul eindigt. Dit kan natuurlijk voor een nieuwe eigenaar wel eens problemen opleveren. De bovenste etage is wel enorm ruim. Maar de toegang via de trap staat op een onlogische plaats midden in de woning. Ik zie ons daar niet als we ouder zijn op naar boven gaan. Natuurlijk ben ik beleefd en zeg ik op gepaste wijze dat het een leuke woning is. Ik kan nu eenmaal niet mensen teleurstellen. Maar ik weet het nu al zeker. Dit huis wordt niets voor ons. Jammeer want het heeft een prachtige tuin op een mooie plek. Heel veel privacy.

Voor iemand die het alleen koopt als vakantie woning een prachtige plek. Maar voor onze plannen om definitief te gaan wonen in Frankrijk is het niet geschikt.